Persoonlijke huidbacil als vingerafdruk

Achtergebleven huidbacteriën kunnen de politie helpen om dieven te vangen. Als misdadigers geen eigen menselijk DNA of vingerafdrukken hebben achtergelaten kan het DNA uit achtergebleven huidbacteriën misschien aantonen of ze op de plaats van de misdaad actief waren.

Huidbacteriën zijn persoonlijk, misschien zelfs net zo persoonlijk als vingerafdrukken en het eigen DNA. De mogelijkheid om huidbacterie-analyse te gebruiken in forensisch onderzoek, lieten onderzoekers van de universiteit van Colorado gisteren zien in een onderzoeksverslag in de online early edition van de Proceedings of the National Academy of Sciences.

De onderzoekers isoleerden bacteriën van negen toetsenborden en de huidbacteriën van de negen gebruikers van die toetsenborden. Het bacteriële DNA van de toetsenborden leek steeds meer op het DNA van de huidbacteriën van de gebruikers, dan op het bacteriële DNA van 250 andere mensen.

Het is slechts het eerste bewijs dat het principe werkt, schrijven de onderzoekers. Een analyse van menselijk DNA is immers al veel nauwkeuriger. Met een goede analyse op intact DNA dat op een misdaadplaats is gevonden, is een dader van de rest van de wereldbevolking te onderscheiden. Voorlopig is de bewijskracht van het bacterieel DNA dus miljoenen malen kleiner. Maar toch.

Op de mensenhuid leven miljarden bacteriën van vele soorten die nog lang niet allemaal zijn geïdentificeerd. Ieder mens heeft een unieke soortenmix. En op de handen leeft een andere gemeenschap bacteriën dan onder de armoksels, in de darm, de vagina of de bilspleet. Studie daarvan zal veel nieuwe kennis over het afweersysteem opleveren.