Frank, de strandjutter

En weer een vertrekker. Na de opzienbarende aankondigingen van Wouter Bos en Camiel Eurlings maakte gisteren ook voormalig staatssecretaris Frank Heemskerk van Economische Zaken bekend geen plek op de nieuwe kandidatenlijst van de PvdA te ambiëren.

De nu 41-jarige Heemskerk kwam in 2002 in de Tweede Kamer en gold direct als protegé van Bos. Zij werden goede vrienden. In 2003 ging de voormalig ABN Amro-bankier zelfs samen met zijn nieuwe baas – en hun beider gezinnen – op vakantie naar de Wadden. Het leidde tot jaloerse reacties van collega’s in Den Haag.

Dat Heemskerk uiteindelijk in 2007 door Bos werd benoemd tot staatssecretaris op Economische Zaken met als portefeuille onder meer toerisme, was zo bezien een vrolijk toeval.

Hoewel Heemskerks werkzaamheden zich grotendeels buiten Nederland afspeelden (de staatssecretaris EZ is verantwoordelijk voor buitenlandse handel), verwierf hij nationale wereldfaam met zijn oproep vorig jaar aan de bevolking om massaal in eigen land op vakantie te gaan. Het was zijn bijdrage aan het verminderen van de negatieve effecten van de kredietcrisis op de Nederlandse economie. Een vriendelijke vorm van protectionisme, noemde hij het zelf. Het effect was marginaal maar nog net meetbaar.

Heemskerk ging zelf overigens in het voorjaar naar Terschelling en in de zomer naar Noord-Brabant en Friesland.

Heemskerks bijdrage aan de verbetering van de maatschappij zal veel consumenten nog lang heugen. Onder zijn leiding werd er een einde gemaakt aan een deel van de dagelijkse telefoonterreur. Hij introduceerde het bel-me-niet-register, waarbij mensen zich op een lijst kunnen laten zetten zodat energiebedrijven, telefoonmaatschappijen, pensioenadviseurs en andere verkopers hen niet meer telefonisch mogen lastigvallen.

Heemskerk kreeg gisteren de Topper Award van de Consumentenbond voor dit register. En hoewel hij al ambteloos burger is, kwam hij de prijs samen met demissionair minister Maria van der Hoeven (Economische Zaken, CDA) in ontvangst nemen.

De werkloze Heemskerk moet nog oppassen geen slachtoffer van zijn eigen succes te worden. Een strikte interpretatie van zijn register sluit telefonisch werving van personeel wellicht ook uit. Desastreus voor een verse werkeloze.

Maar een leven als vuurtorenwachter op Terschelling is na de tropenjaren in Den Haag wellicht ook geen straf. Of voorzitter worden van de Kampeerraad, zoals voormalig ARP-voorzitter Willem Aantjes deed na zijn politieke carrière.

Egbert Kalse