Hockeyers laten Mies in kou staan

Ooit ging hij op de fiets naar zijn werk. Van Eindhoven naar Bloemendaal en weer terug. Dat was nog eens lachen. Michel van den Heuvel had een weddenschap afgesloten met zijn spelers. En verloren.

In New Delhi viel de afgelopen twee weken beduidend minder te lachen. Onder leiding van de krampachtig acterende Van den Heuvel verloren de Nederlandse hockeyers alle cruciale duels bij het WK. Een afgang bleef de ploeg bespaard. Nederland won zaterdag ternauwernood van Engeland in de troostfinale: 4-3. Dankzij een inhaalrace die na rust werd ingezet. „We deden het voor Guus”, zeiden de spelers na afloop. Guus is Guus Vogels, de afzwaaiende sluitpost die de betonrot de afgelopen tien jaar vakkundig wist te maskeren.

Begrijpelijk of niet, die ontboezeming was pijnlijk voor de toch al geplaagde Van den Heuvel. Voor hem lopen de hockeyers het vuur kennelijk niet uit hun sloffen. Dat geeft te denken. En dat zal de bond dan ook wel doen tijdens de gebruikelijke evaluatie.

Wellicht dat de beleidsmakers ook meteen de stroeve communicatie van hun bondscoach tegen het licht zouden willen houden. Ook in India ontpopte ‘Mies’ zich als de achterdochtige Brabander, die achter elke boom een vijand ziet. Louis van Gaal, maar dan met een veel bescheidener staat van dienst. Terwijl Van den Heuvel toch zo’n goede leermeester heeft gehad: people manager Joost Bellaart. Als diens assistent zette de oud-speler van Oranje Zwart zijn eerste schreden in het internationale hockey. Toen de joviale maar wispelturige Bellaart het veld moest ruimen na een spelersopstand mocht Van den Heuvel blijven. Als jeugdbondscoach. Uit dank voor zijn loyaliteit.

Vroeg of laat zou zijn kans komen. Die kwam, ruim anderhalf jaar geleden. Maar sindsdien is Nederland niet beter gaan hockeyen. In New Delhi bleek de kloof met Australië en Duitsland eerder groter dan kleiner te zijn geworden.

Mark Hoogstad