Allebei ongelijk over emancipatie

opinext@nrc.nl

Noch Femke Halsema, noch Rosanne Hertzberger heeft gelijk als het om vrouwenemancipatie gaat (nrc.next ,11 maart). Hertzberger slaat de plank het meest mis, door te veronderstellen dat de Nederlandse vrouw ‘dolgelukkig in haar positie’ is. Als ze de vrouwen vijftig jaar geleden de vraag ‘ben je gelukkig?’ had voorgelegd, hadden ze net zo tevreden geantwoord. De staat is minder seksistisch dan toen, maar er is nog veel verbetering mogelijk.

Met de stelling van Femke Halsema dat de ongelijkheid tussen man en vrouw vooral de laagste inkomensgroepen treft, kan ik het ook niet eens zijn. Het feit dat het gemiddelde inkomen van mannen tweemaal hoger ligt dan dat van vrouwen, wordt eveneens bepaald door de onmogelijkheid van het combineren van een goede baan met een gezin door hoogopgeleide vrouwen. Straks ben ik klaar met mijn studie geneeskunde en zal ik gaan vechten voor een opleidingsplaats in een ziekenhuis, maar als ik op een voor mezelf en mijn toekomstige kinderen gunstige leeftijd zwanger word, word ik net zo hard weer van mijn opleiding af geschopt. Voor advocates geldt hetzelfde. Gelijk hebben de opleiders ook: hebben we haar net binnen, zwaait ze voor een jaar af.

Een jonge vrouw is een riskante investering. Dat veel van deze vrouwen zich daarom schikken in hun lot en genoegen nemen met een mindere baan, en daar uiteindelijk ook gelukkig in worden, vindt Hertzberger een reden om niet langer energie in de vrouwenemancipatie te steken. Dat de maatschappij daarbij jaarlijks vele honderden topadvocaten, -specialisten en andere talenten afdankt, neemt ze voor lief.

Dit denkbeeld past perfect in het plaatje van het huidige Nederland, dat zich als een oester aan het sluiten is voor alle vooruitgang en uiteindelijk zal verschrompelen tot een Nederland zoals we dat kennen uit de jaren vijftig.

Sanne Eken

Leiden