Net Petersburg

Waar: Katwoude Polder. Rondwandeling uit ‘Wandelgids Noord Holland: polders en dijken’.

Afstand: 12 km.

Dit is nou het geschikte weer voor het polderland. Blauwe hemel, witte veegwolken. Koepel van licht, scherp gesteld op het uitgestrekte grasland, op de rietlandjes, op torenspitsen als stopnaaldjes, op de boerderijen achter hun hoge muren van els en populier. In sommige sloten glanzen ijsvliezen. De wind blies er webben in, ijs als schutbladen tussen de pagina’s van een ouderwets fotoalbum. Overal zijn sluisjes, het hoger gelegen water glijdt langs ijspegels omlaag waar de sloot dan gesmolten is.

We passeren een vakantiepark waar onder puntdaken of achter trapgevels gelogeerd kan worden in typische groenhouten Waterlandse huizen.

„Net Petersburg”, zegt man.

„Hè?”

„Tsaar Peter de Grote maakte in zijn stad ook die Hollandse huisjes en grachtjes na”, weet man. Hij concludeert dat een vakantie hier dus eigenlijk een authentiek Russische ervaring is.

We kiezen de kruin van de dijk.

Onderaan de dijk glinstert het IJsselmeer als geslepen glas, troepen kuifeenden deinen op het licht. De basaltkeien langs het water zijn geseald met een laag ijs, en dat geldt ook voor het lage riet dat er groeit – elke halm is vervat in een eigen ijscassette.

Op de dijk begint man molshopen te tellen. In het radioprogramma Vroege Vogels werd daartoe opgeroepen, luisteraars kunnen plaats en aantallen melden. Zo zal, is de verwachting, kunnen worden vastgesteld waar precies de Nederlandse mollen zich ophouden.

Aan het land achter de dijk grazen ganzen druk in het winters vermoeide gras. In het IJsselmeer draaien twee futen om elkaar heen, ze duiken samen onder, en duiken samen weer op. Futen kunnen er heel verliefd uitzien.

Nu strijkt er in het weiland een valk neer. Met rukkende hals en op- en neerwippend plukt hij happen uit zijn buit.

Het dorp Katwoude bestaat uit een lange straat, met alle huizen naast en los van elkaar aan de dijk. We draaien het land weer in en belanden op een grasdijkje. Het paarlemoer van schelphelften blinkt voor onze voeten – het IJ is dichtbij.

„Hoeveel mollen heb je eigenlijk geteld?”

Man kijkt betrapt. „Geen idee. Ik ben de tel kwijtgeraakt.”

Informatie, routekaartje, gps-punten en foto’s via nrc.nl/weekblad