'Het stelsel is onhoudbaar'

Laat de spaarder meer risico lopen. Wellicht dat de klant dan beter nadenkt over het risicoprofiel van een bank, zegt topman Floris Deckers van Van Lanschot.

Er is verlies en er komt weer winst. Van Lanschot Bankiers, de bank voor vermogende particulieren, leed net als andere banken onder de financiële crisis en de recessie die erop volgde.

Topman Floris Deckers zag in het afgelopen „verschrikkelijke jaar” veel dingen in de financiële sector die hij eerder niet voor mogelijk had gehouden. Dingen ook die Van Lanschot geld kostten zoals de strijd op de spaarmarkt en het faillissement van DSB. De ondergang van „de wizard uit Wognum”, zoals Deckers Dirk Scheringa gisteren bij de presentatie van de jaarcijfers noemde, bezorgde Van Lanschot een kostenpost van 7,6 miljoen euro.

Dit was de bijdrage die de bank moest betalen aan het depositogarantiestelsel. Onder dit stelsel krijgen spaarders 100.000 euro spaargeld terug als hun bank omvalt. Er is in de financiële sector kritiek op het stelsel. Ook Deckers wil veranderingen.

Vindt u dat het depositiegarantiestelsel kan blijven?

Deckers: „Nee. Er moet een ander stelsel komen. Het huidige systeem is niet houdbaar. De beslissingskracht in het huidige garantiestelsel ligt bij de overheid terwijl de rekening bij de banken terecht komt. Het stelsel zoals we dat nu hebben is opgezet om kleine schokjes in het systeem op te vangen, maar met de omvang van de huidige banken gaat het om grote schokken en kan het niet meer.”

Voor de crisis garandeerde het stelsel bijna 40.000 euro aan spaargeld. Moeten we weer terug naar dit bedrag?

„Ik zou er een voorstander van zijn als we in ieder geval weer naar 50.000 euro zouden gaan. Je zou overigens 90 procent van de spaarders al dekken met 25.000 euro. Maar het is politiek niet haalbaar om het terug te draaien en ik denk dat het voorlopig op een ton blijft staan. Die vergoeding van een ton blijft dus als een soort zwaard van Damocles boven je hangen.”

Wat voor een stelsel zou er dan moeten komen?

„Een fonds waaraan instellingen ieder jaar betalen. Een fonds ook waarin het risico dat een bank neemt een rol speelt bij het bepalen van de bijdrage in het fonds. Eigenlijk zou de eerste 10.000 euro voor rekening van de klant moeten komen, dan gaan ze nadenken of ze hun spaargeld wel willen toevertrouwen aan banken met een hoog risicoprofiel.

„Overigens moet je het garantiestelsel niet aantasten voordat de recessie voorbij is, eerst moet het vertrouwen terug zijn.”

Door de economische crisis heeft u ook veel last gehad van de strijd op de spaarmarkt. Ook omdat banken die staatssteun ontvingen, met relatief hoge rentes spaargeld probeerden binnen te halen.

„De situatie normaliseert nu wat. Iedereen brengt de spaarrente omlaag. Traditioneel ligt deze rente onder euribor (de rente die banken onderling rekenen voor leningen, red.). De euribor staat nu rond de 75 basispunten. Daaronder zal de rente niet dalen nu, maar het zal een soort bodem zijn.”

U bent al zes jaar topman bij Van Lanschot Bankiers. Is het niet tijd voor iets anders?

„Zolang ik het leuk vind wil ik blijven. Ik ben ook pas 59 jaar. Ik zou niet weten wat ik zou anders zou moeten doen.”