Rintje

Mama zit naast Rintjes mand. Ze leest een verhaal voor. Steeds als ze een bladzijde wil omslaan, zegt Rintje: ‘Stop!’ Hij wil eerst nog even het plaatje goed bekijken dat bij het verhaal hoort.

Soms zijn er op de tekening andere dingen te zien dan mama heeft voorgelezen. Dat vindt Rintje het leukst.

‘Ik lees nog één verhaaltje voor,’ zegt mama, ‘en dan is het tijd om te gaan slapen.’

Als het verhaal uit is klapt mama het boek dicht. ‘Nog eentje?’ vraagt Rintje en hij trekt zijn zieligste gezicht.

Maar het lukt echt niet om mama over te halen. ‘Morgen lees ik weer verder,’ zegt ze en ze geeft hem een knuffel.

‘De deur moet op een kier!’ zegt Rintje als mama naar de gang loopt. ‘Anders is het veel te donker.’

Mama zet de deur zo ver open dat er genoeg licht naar binnen schijnt. Rintje graaft met zijn voorpoten eens goed door zijn mand. Hij gaat liggen, maar het is nog niet goed. Weer graaft hij wild en de deken vliegt alle kanten op. Net zolang tot Rintje helemaal goed ligt. Langzaam vallen zijn ogen dicht.

Als Rintje wakker wordt, heeft hij het gevoel dat hij al een hele nacht geslapen heeft. Maar het lijkt nog helemaal donker buiten. Hij doet het gordijn een stukje open en ziet dat het nog midden in de nacht is. De maan schijnt naar binnen. Het lijkt wel een grote lamp! In de kamer zijn allemaal gekke schaduwen te zien. De schaduw van de tafel lijkt wel een groot dier op hoge poten. En de schaduw van de stoel lijkt een reuzespin.

Snel doet Rintje het gordijn dicht en gaat weer in zijn mand liggen. Maar het lukt niet om in slaap te vallen. Nu hoort hij ook een raar geluid. Eerst tikt het en dan hoort hij wat ploffende geluiden. Waar zou het vandaan komen? Uit de tuin? Of uit de gang?

Rintje gaat rechtop in zijn mand zitten. Het geluid lijkt wel steeds harder te worden.

Hij moet mama waarschuwen, misschien is het wel een heel eng monster! Maar om bij mama te komen moet hij eerst door de gang. En misschien komt het rare geluid daar wel vandaan!

Rintje slikt drie keer en loopt dan heel voorzichtig naar de deur. Hij kijkt om de hoek. Gelukkig, niets engs te zien. Heel stilletjes sluipt hij naar de kamer van mama. Maar daar is het rare geluid weer! Rintje schrikt zo dat hij heel hard naar mama rent en bij haar in bed springt.

Mama wordt wakker. ‘Wat is er?’ vraagt ze en aait Rintje over zijn oren.

‘Er waren monsters in mijn kamer die enge geluiden maakten! Hoor je het niet?’

Mama doet haar ene oor in de lucht. ‘Bedoel je dat tikkende geluid?’ vraagt ze.

Rintje knikt.

‘Malle jongen,’ zegt mama. ‘Dat zijn de verwarmingsbuizen! Er zijn helemaal geen monsters!’

Rintje luistert nog eens goed en moet dan lachen. Mama heeft gelijk! ‘Mag ik toch bij jou blijven?’ vraagt hij.

‘Natuurlijk,’ zegt mama. Ze trekt Rintje lekker dicht tegen zich aan. Hij legt zijn kop om haar schouder en valt in een hele diepe slaap.