Wereldreis met 'n tientje kleedgeld

Het moet lekker zitten en mag niet duur zijn. Zo kleedt de Hollander zich het liefst. Hans Eijkelboom maakte een fotoserie.

Eijkelboom is kunstenaar en ‘onderzoekt hoe de samenleving zich vertoont in haar alledaagse werkelijkheid’. Hij is bekend van zijn foto’s van alledaagse modebeelden op straat. Zo legde hij bijvoorbeeld in New York modieuze jongens vast in skull & bones-T-shirts en vlotte meiden met een beker in de hand. In het boekje 10-euro outfits toont Hans Eijkelboom zichzelf in dertig verschillende ensembles op diverse locaties.

In Amsterdam, Marrakech, Shanghai en New York kocht hij kleding onder de tien euro of een monetair equivalent daarvan, Het intrigerende bladerboekje is een ode geworden aan de mondiale mode niveau Wibra en Zeeman. Neem week 47/48, november 2005 in Amsterdam. Hij draagt een donsjack en een tracksuit broek van Zeeman van respectievelijk 7,99 en 2,99 euro. Deze foto geeft meteen de zwakte van dit project weer.

Minus 2 cent is dit ensemble 11 euro. Niet meegerekend zijn daarbij de prijs van het overhemd, weliswaar nauwelijks zichtbaar, die van de sokken en de onderbroek, beide geheel onzichtbaar en de lederen bergschoenen, zeer zichtbaar.

Eijkelboom: „Ik heb het in het begin wel geprobeerd met schoenen, maar dan bleef ik niet onder de tien euro. Voor mij zijn schoenen ook niet zo belangrijk. Ik heb geen aversie tegen schoenen, maar ik vind het ingewikkeld om schoenen te vinden die me bevallen”. Daarna heeft hij zich gericht op ‘beelddragende kleding’.

Mensen stemmen ook minder hun reacties af op de schoenen, zo heeft hij gemerkt, dan op pantalon en jas. Dat ondervond hij onder meer met zijn regenjas van 99 Yuan in Shanghai. Ofschoon hij zijn licht plebeïsche golfschoenen aan had, dragend wit met zwarte en paarse belijning en bloedrode tong, werd hij in de lange blauwgrijze jas „meer als oudere heer” benaderd dan hij gewend was. Eijkelboom is van 1949.

Eijkelboom presenteert overtuigend het deprimerende non-descripte beeld van de gemiddelde Nederlandse man. Als het maar past en goedkoop is. Hij ís ook die gemiddelde man, want al houdt hij zich als fotograaf nadrukkelijk bezig met mode, hij weet, net als de gemiddelde Hollander, niets van merkkleding. Des gevraagd zegt hij niet te weten van welk merken de kledingstukken zijn die hij aan heeft. Van CM, CastIron of JCRags heeft hij nog nooit gehoord. Dat voor de jeugd ook het merk ondergoed belangrijk is, was hem nog niet geworden.

Te bestellen via www.photonotebooks.com