Omdat de pers cricket boycot

Morgen begint in India de Premier League, een toernooi dat draait om miljarden.

Er is één probleem: veel tv-zenders en persbureaus boycotten het evenement.

Zelfs het WK hockey in New Delhi werd een week vervroegd voor het jaarlijkse sportieve hoogtepunt in India, de Indian Premier League (IPL). Morgen begint in Mumbai de veruit duurste cricketcompetitie op aarde, een Indiaas carnaval in Bollywoodstijl, maar op tv-zenders, in kranten of in de drukke bazaars rond Delhi’s Connaught Place is er bar weinig van te merken.

Een grote mediaboycot wegens beperking van de journalistieke werkzaamheden hangt als een grauwsluier boven de IPL, waarin industriëlen als Vijay Mallya, filmsterren als Shah Rukh Khan en zendgemachtigden als Sony de afgelopen jaren 1 miljard dollar staken. Maar de Indiërs, geobsedeerd door cricket, valt deze week vooral op wat zij allemaal niet te zien krijgen: geen eindeloze promotiefilmpjes, oefenduels, urenlange voorbeschouwingen, sponsorpresentaties of persconferenties. Want die werden simpelweg genegeerd.

De Indiase cricketbestuurders stuitten drie jaar geleden op een goudmijn toen zij de IPL oprichtten voor een sterrencompetitie in het Twenty20-cricket, een spectaculaire, korte variant van de sport waarvan de Indiërs geen genoeg kunnen krijgen. In zes weken tijd worden zestig duels afgewerkt tussen Indiase franchises als de Delhi Daredevils en de Kolkata Knight Riders. Hun eigenaren strooiden de afgelopen drie jaar genoeg dollars rond om vrijwel de gehele wereldtop in het voorjaar naar India te lokken. Een miljoen dollar voor zes weken werken zorgt ervoor dat de internationale wedstrijdkalender in IPL-tijden schoon is geveegd. Het format bleek zelfs zo’n succes dat het Amerikaanse zakenblad Forbes de IPL vorig jaar uitriep tot ‘The World’s Hottest Sports League’.

Maar aan de vooravond van het derde IPL-seizoen lijkt ook het Indiase cricket gevoelig voor overcommercialisering. Het conflict met de media draait om wat zij allemaal wel en niet mogen verslaan, en op welke tijdstippen. IPL-baas Lalit Modi, ondernemer en cricketbestuurder, verkocht de uitzendrechten aan Sony (televisie) en YouTube en bond andere media aan zulke strikte regels dat zij besloten de hele competitie te boycotten. Nieuwszenders mogen drie keer per dag dertig seconden van de IPL-wedstrijden laten zien, maar niet binnen een half uur na de laatste bal. Grote internationale persbureaus als AP, Reuters, AFP en Getty Images berichten niet meer over de IPL omdat zij hun foto’s niet onbeperkt mogen verspreiden, bijvoorbeeld aan cricketwebsites. Zij vinden dat de persvrijheid in het geding is.

Het is niet de eerste tegenslag van de IPL. Vorig jaar werd de Indiase cricketfans het toernooi al ontnomen doordat het uit veiligheidsoverwegingen in zijn geheel in Zuid-Afrika werd afgewerkt. Door de inzet van troepen rond de Indiase parlementsverkiezingen in India kon de veiligheid van de spelers op Indiaas grondgebied niet worden gegarandeerd. En dit jaar dreigden veel Australische en Nieuw-Zeelandse spelers af te zeggen voor de IPL na een dreigement van een aan Al-Qaeda gelieerde terreurgroep die aankondigde aanslagen te zullen plegen op IPL-duels.

IPL-baas Lalit Modi maakt weinig woorden vuil aan de kuilen in de weg. „De voorbereidingen zijn in volle gang, er zijn geen problemen. We zijn er allemaal klaar voor”, zei hij deze week tijdens een persconferentie op zijn tv-kanaal. Met laserstralen en vuurwerk boven Mumbai zal hij de show morgen openen.

Hij is niet bang dat de kijkers zullen afhaken. „De mensen kunnen alles live zien, op tv en op internet”’, zei hij. „Ze willen graag dat we beginnen. We gaan het allemaal brengen, met veel innovaties.”

Dat is precies de zorg die leeft in de rest van de cricketwereld, die vreest dat Twenty20 op termijn zelfs schadelijk kan zijn voor de sport. „Twenty20 is een tv-creatie die eruitziet als cricket”, zegt de Australische cricketjournalist Gideon Haigh.

Zijn kritiek vindt bevestiging in één van de innovaties die Lalit Modi dit jaar introduceert. De teams zijn verplicht elk twee time-outs van tweeënhalve minuut te nemen ‘om de wedstrijdtactiek’ te bespreken. In werkelijkheid dient de pauze louter een commercieel doel: tv-reclame.

De sport kan de aanhoudende negatieve publiciteit op dit moment slecht gebruiken. Tijdens de Winterspelen in Vancouver, eind februari, besloot het IOC cricket als officiële sport te erkennen, waarmee feitelijk de eerste stap werd gezet naar de olympische status. Internationale cricketbestuurders beseffen dat juist het snelle format de weg bereidt naar opname van de sport in het programma van de Olympische Spelen van 2020, voor het eerst sinds 1990. Het IOC liet eerder met de toelating van Rugby Sevens zien dat het open staat voor spectaculaire verschijningsvormen van traditionele sporten. Voorwaarde is natuurlijk wel dat ‘2020’-cricket nog bestaat, in 2020.