Het doorbreken van een 'cordon litéraire'

Het is me nog niet gelukt een exemplaar van de Gerda te bemachtigen. „De wát?”, vroeg de verkoopster in mijn tijdschriftenboetiek. Gelukkig wist haar baas van achteren dat ze zich daar in de Tweede Kamer nogal druk over maken. Het gaat om een naar de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit Gerda Verburg (CDA) vernoemde advertentiebijlage van Libelle, Margriet en Flair, maar die liggen pas vrijdag in de schappen.

Ook in De wereld draait door (VARA) kwam de eenmalige uitgave ter sprake. Een van de boeren uit Boer zoekt vrouw was geportretteerd voor het blad van het departement, maar toonde zich verrast dat niet hij, maar de minister op de cover stond. Een reden te meer om op 9 juni eens niet op het CDA te stemmen, net als twee andere ex-deelnemers aan het agrarische datingprogramma.

Mocht de Gerda al partijpolitieken doeleinden beogen, dan werkt dat plan als een boemerang. Ook het budget, door de minister aangemerkt als 400.000 euro, is pikant, omdat bladendokter Rob van Vuure toevallig deze week in de Volkskrant de PvdA voorrekende al voor 150.000 euro een Wouter te kunnen maken. Journalisten weten dat ze altijd het best betaald worden, als ze hun ziel verkopen aan de overheid.

Schrijvers en intellectuelen worden in De Groene Amsterdammer door de Nederlands-Russisch-Ests-tataarse romancière Sana Valiulina opgeroepen om zich in prachtwijken te vestigen, teneinde een stroom van boeken op gang te brengen, waarin het ‘wildersiaanse’ Nederland doorklinkt.

Dat doorbreken van een ‘cordon litéraire’ is precies wat Stephan Sanders doet door enige tijd een flat in Almere te betrekken. In de tweede van een reeks columns in Vrij Nederland doet hij verslag van een belevenis die hij zelf niet direct weet te duiden. Op de roltrap van het Almeerse station tracht hij in hoofdstedelijk tempo een vrouw te passeren die zich royaal in het midden heeft geposteerd: „Zij draait haar gezicht naar me toe , laat me voorbij en roept dan ineens: 'De PVV heeft gisteren dus wel gewonnen’.”

Elsevier nam het onlangs op voor VARA-coryfee Clairy Polak, voor wie aanvankelijk geen plaats leek te zijn bij Nieuwsuur, de beoogde opvolger van Nova. Liesbeth Wytzes interviewt nu Polak, die tevreden zegt te zijn met een positie als maker van lange gesprekken op locatie, een of twee keer per week.

Maar de televisiejournaliste, die zegt niet graag zelf nieuwsonderwerp te zijn, is nog steeds verontwaardigd over de herleving van wat ‘opiniërende journalistiek’ wordt genoemd, in daartoe gecreëerde rubrieken van ledenomroepen: „Veertig jaar terug in de tijd. De politiek heeft een zekere heimwee naar de zuilen.”