Op het nippertje toch nog eng

Zwart water. Regie: Elbert van Strien. Met: Hadewych Minis, Barry Atsma. In: 25 bioscopen ***

Horror werkt het beste wanneer de kijker een korte, heftige shock te verduren krijgt. Tachtig minuten is de ideale lengte voor een horrorfilm. Zwart water van regisseur Elbert van Strien meandert te veel voor een genre dat de kijker in een ijzeren greep moet houden.

Maar net als iedere hoop is verdwenen dat de film ooit nog echt spannend zal worden, bereikt de regisseur een onvermoed niveau van intensiteit en onbehagen in de ontknoping. Hadewych Minis en Barry Atsma spelen een gewoon gezin, dat met hun negenjarige dochter Lisa een drukbezet leven leidt op een krappe etage in Amsterdam. Aan die krapte komt een eind als de vrouw het grote Belgische landhuis erft waar ze is opgegroeid, nadat haar moeder is overleden, die ze al jaren niet heeft gezien (eerste aanwijzing dat er iets niet pluis is in haar verleden). De negenjarige Lisa gaat in de nieuwe behuizing op onderzoek uit en ontdekt dat er een geest in de kelder woont. Die heeft iets te maken met het verleden van haar moeder, die helemaal geen enig kind was, zoals ze altijd heeft beweerd. Zwart water zet veel valstrikken die de kijker op het verkeerde been zetten en bewandelt nogal omslachtige zijpaden. Barry Atsma is overtuigender als brave huisvader dan als de seksmaniak die hij moest spelen in Komt een vrouw bij de dokter. Hadewych Minis is goed boos, maar laat dat onvoldoende doorschemeren in rustige scènes. Een doorsnee bijdrage aan het horrorgenre, al met al.