Rosanne en muziek

Wat hebben we nou, Rosanne? ‘Zaagmuziek’ in Muziekgebouw ’t IJ. Een subjectieve belevenis - post-moderne, ‘lelijke’, muziek - koppelen aan cultuur-‘hobbyisme’ en een heilig subsidiebudget waar volgens jou niet aan getornd mag worden.

Je kunt het ook anders benaderen. Je kunt bekijken hoe evenementen waar de zalen niet voor vollopen, kunnen plaatsvinden in kleinere, goedkopere ruimtes. Dat is één manier om op cultuur te bezuinigen, wat net als overal elders moet gebeuren. Maar jij wilt die muziek gewoon niet horen en dáárom vind je het zonde van het geld.

Jij wilt dus zeker ook alle ‘lelijke’ schilderijen, postmoderne ‘lelijke’ theatervoorstellingen, etc. liever afschaffen, dat is fijn voor de belastingbetaler. Je vergeet dat je dan de hele kunst de nek omdraait. De moderne kunst is de wegbereider voor nieuwe vormen. Talent moet ongedwongen in een vruchtbare proeftuin kunnen groeien. Dat zul je zelf ook willen met je column in nrc.next, die ik vaak met plezier lees.

Kunstenaars zijn bij leven zelden gewaardeerd. Als wij ze nu niet begrijpen, wil dat niet zeggen dat ze geen kunst maken die later waardevol blijkt te zijn. Als we, zoals jij voorstelt en waar ook Wilders zo voor is, de mensen uitsluitend zelf laten bepalen aan welke ‘kunst’ ze hun geld willen uitgeven, zal er over tientallen eeuwen inderdaad alleen maar reden zijn om je te schamen, iets waar je juist bang voor bent.

Netty van Lookeren Campagne

Laren