Show Van Sauers bestaat uit ultrakorte blokjes

Cabaret

Ridder, door Eric van Sauers Tournee t/m 12/6. ***

Vijf programma’s heeft Eric van Sauers achter zich – en altijd was er in die programma’s wel sprake van enige samenhang. Maar in zijn zesde voorstelling, Ridder genaamd, niet. Het gaat over het lezen van boeken, over de kans dat er een prijs op een staatslot valt, daklozenkrantenverkopers met een bierbuik, het gebrek aan waardering voor de natuurkundige Stephen Hawkins en de verkeersplanoloog Hans Monderman, de favoriete mop van zijn vader, de schildersdozen van de firma Ravensburger en nog zo wat.

En waar Van Sauers vroeger zelfs uit zo veel los zand nog wel de schijn van een eenheid kon scheppen, laat hij dat ditmaal achterwege.

Sterker nog: in de regie van Koos Terpstra zijn van al die elementen losse, soms ultrakorte blokjes gemaakt. Na elk blokje wordt het heel even donker. Als daarna het licht weer aangaat, is het volgende onderwerp aan de beurt.

Dat maakt Ridder niet direct tot een slecht programma. Eric van Sauers is immers nog steeds een amusant verteller die succes kan boeken met een fleurig geformuleerde hyperbool of een onverwachte wending. En ook als hij ernstig wil zijn, heeft hij flair genoeg om de aandacht af te dwingen. Maar te vaak beperkt hij zich nu tot commentaren die het niveau van de huiselijke kring niet overstijgen. Dat in De Wereld Draait Door soms ook aan gasten van vederlicht allooi wordt gevraagd mee te praten over het complexe werkterrein van een andere gast, bijvoorbeeld. Tja, dat is een constatering, meer niet.

Henk van Gelder