Oppasoma kan zonder diploma

Het kabinet denkt zeker dat ongediplomeerde oma’s de slimste fraudeurs van Nederland zijn, meent Janna Duyfjes.

Toen het kabinet aankondigde dat ik een certificaat voor oppasoma moest halen om subsidie te kunnen krijgen, maakte ik me op om aan de slag te gaan. Ik heb een paar kinderen niet te veel gehinderd bij het opgroeien, ik heb wat opleidingen achter de rug. Ik ben op leeftijd, ik pas al zes jaar op de kleinkinderen die het zonder veel ongelukken van baby tot schoolkind hebben gebracht. Dat je kunt zeggen dat ik weet hoe je een poepluier verschoont en dat ik ze hun eigen schooltas laat dragen, laat zich raden. Maar het kabinet was bezorgd dat het zijn geld uitgaf aan iemand die kinderen ’s morgens cola te drinken geeft en niet weet hoe een pleister te plakken. Ik ging dus weer een cursus kinder-EHBO doen en schreef me in voor een digitale leeromgeving, die zelfs voor digikundige oma’s een rijstebrijberg is, teneinde competenties te bewijzen op het gebied van Helpende Zorg en Welzijn niveau 2. Kunt u het nog volgen? Geeft niet hoor, ik eerst ook niet.

Ik moest bewijzen dat ik weet hoe je een luier omdoet, (competentie assisteren bij dagelijkse verzorging), hoe je worteltjes schrapt (competentie ondersteunen bij huishouden en de woonomgeving), hoe je een kind troost dat van de wip gevallen is (competentie handelen in onverwachte situaties) en meer van dat soort zaken die iedereen kan. Maar bewijs dat maar eens digitaal. Dat betekent verslagen schrijven over je bezoek aan de kinderboerderij, foto’s laten maken in die kinderboerderij en per computer versturen, diploma’s scannen, mensen overhalen referentie voor je te zijn en ze dat digitaal laten beweren, en motiveren dat je een betere opvoeder bent dan de ouders.

Verder moest ik een gesprek hebben met iemand die assessor heette te zijn. U weet wat dat woord betekent? Ik niet. Ik heb de kwalificaties van deze persoon niet kunnen ontdekken. Maar misschien maakt het niet uit of ik dat weet. Als de overheid het maar weet. Een ding is mij na dat gesprek duidelijk: ik heb meer vertrouwen in mezelf dan in de overheid. Geeft niet, dat is een beter voorbeeld voor de kleinkinderen dan wat zo’n assessor zit te klungelen waar de kinderen verplicht bij aanwezig zijn. Dit laatste om te bewijzen dat er echt kinderen zijn waarop gepast wordt. Want ze zien ongediplomeerde oma’s aan voor de slimste fraudeurs van Nederland. De overheid is zich kennelijk niet bewust van het bestaan van de burgerlijke stand waar je het bestaan van de kinderen kan checken. Ach, ze kunnen niet alles weten. En zo kwam het dat ik zogezegd ‘mens erger je niet’ zat te spelen met de assessor in plaats van de kinderen te helpen met een bouwwerk, een taak waarvoor de oppassubsidie bedoeld is.

Raad eens wat ik onlangs hoorde? Er bestaat iets wat aanrechtsubsidie genoemd wordt. Ik ben benieuwd wat je daar voor competenties voor nodig hebt. Vast en zeker meer dan voor assessor.

Janna Duyfjes is oppasoma. Met dit stuk won zij de columnwedstrijd die onlangs via nrc.nl gehouden werd.