Een verdiepte saus

,,Ik bestel wat vegetarisch,” zei de vriendin met wie ik ergens even wat at voor we naar de film gingen, ,,het vlees hier vertrouw ik niet.” Wat ze er dan niet aan vertrouwde? vroeg ik. Het leek een keurig schone gelegenheid waar we zaten. Nou waar het vandaan kwam niet. Mishandelde dieren dacht ze. En ja, dat dacht ik ook wel, want er stond nergens: ‘ons vlees is van louter biologische huize’ en als een zaak zich op diervriendelijkheid toelegt dan laten ze dat heus wel weten. Ze gaan niet een beetje stilletjes goed zitten doen.

Dus we namen vegetarisch, wat trouwens in restaurants vaak een goed idee is als je zin hebt in groenten, want om een of andere reden komen die er vaak ontzaglijk bekaaid vanaf. De meeste restaurants verstaan onder groenten: drie sperziebonen of een risotto waarin wat flintertjes prei zitten of een geheel gepureerd mopje broccoli.

Nu ja enfin, ik vertel het omdat me opviel dat mijn vriendin het zo vanzelfsprekend vond om aan zoiets te denken. Je hoort dat nu wel vaker mensen zeggen, het is toch blijkbaar iets dat tot ons bewustzijn is doorgedrongen, dat dieren in de bio-industrie het niet zo fijn hebben. Al zeggen sommige bio-industriëlen dat dat reuze meevalt en dat koeien helemaal niet naar buiten wíllen en varkens direct longontsteking krijgen als je zelfs maar de deur open zet.

Las laatst trouwens wel in deze krant, dat onder vleeskuikens het aantal ‘doodgroeiers’, kippen die sneller groeien dan hun hart aankan en die dientengevolge zomaar dood neervallen voor hun korte levenstijd om is, sterk is afgenomen. 96 % van de ‘gangbare’ kippen haalt het einde, tegen 98% van de biologische. Rare dingen om te zeggen ‘haalt het einde’, dat is vrij letterlijk wat het geval is, want ze blijven leven tot ze geslacht worden. Of: ze blijven leven om geslacht te worden.

Genoeg over al deze narigheid. We gaan met biologische gezichtjes iets vegetarisch bereiden, het is maandag immers, meatless Monday it’s a funday, en laatst maakte ik nog weer eens eenvoudige maar toch verdiept smakende tomatensaus met gedroogde paddestoelen over de penne en die was weer erg lekker.

Penne met tomaat en gedroogde paddestoelen (voor 4 personen)

  • 75 g gedroogd eekhoorntjesbrood (funghi porcini)
  • 4 el olijfolie
  • 3 teentjes knoflook, fijngehakt
  • 1 el tijmblaadjes
  • 2 el gehakte peterselie
  • 1 gedroogd chilipepertje
  • sap van ½ citroen
  • 800g tomatenblokjes in blik
  • 1 dl slagroom
  • 120 g Parmezaanse kaas, geraspt
  • 300g penne

Week de paddestoelen 15 à 20 minuten in warm water.

Verwarm de olijfolie en bak de knoflook zachtjes een paar minuten met de tijmblaadjes, het grootste deel van de peterselie en het verkruimelde chilipepertje. Doe de uitgelekte paddestoelen erbij en bak nog een paar minuten. Voeg het porcini weekwater toe - voorzichtig, onderin ligt altijd zand – en laat een kwartiertje pruttelen.

Doe de tomatenblokjes erbij en het citroensap en laat nog 30 minuten koken tot het geheel op sausdikte is. Voeg de room toe, kook nog even flink zodat die wat inkookt, voeg peper en zout toe en roer de helft van de Parmezaanse kaas door de saus.

Kook de penne volgens aanwijzingen op het pak in ruim gezouten water gaar. Giet af, schud even goed en doe ze bij de saus. Roer door elkaar, bestrooi met de rest van de kaas en de gehakte peterselie.