Docu over Blur (die concurrenten van Oasis)

dvd muziek

Blur: No Distance Left To Run

Regie Dylan Southern en WillLovelace ***

Sommige popsterren gaan fluitend door het leven; anderen wankelen onder het succes. De vier Londense schoolvrienden die in 1990 de groep Blur begonnen, groeiden in hun vijftienjarig bestaan danig uit elkaar. Als vlaggendragers van de Britpop overleefden ze ternauwernood een publiekelijk uitgevochten vete met Oasis. Zanger Damon Albarn ging er bijna aan onderdoor. Hij vertelt over de mallemolen waarin de groep terechtkwam: zo werd er telkens wanneer Albarn een winkel binnenkwam muziek van Oasis opgezet. Alcohol, drugs en solo-aspiraties bespoedigden het einde van Blur.

Pas toen de bandleden na een hiaat van vier jaar weer bij elkaar kwamen voor de concerten die ze vorig jaar gaven ontdekten ze hoe zeer hun levens met elkaar verstrengeld waren. De documentaire No Distance Left To Run toont hoe gemakkelijk ze de draad weer oppakken. Dat ze in hun gloriejaren een boeiend repertoire bij elkaar schreven, danken ze aan de vele gedaanten die Blur kon aannemen.

Hun muziek varieert van hoekige new wave tot ruige rock, die hoe dan ook zo Brits bleef als de stiff upperlip van Prince Charles. Achter de schermen moet het geen lolletje geweest zijn. Nadat gitarist Graham Coxon door de anderen uit de band was getrapt om af te kicken van de drank, moest hij uit het boek van bassist Alex James vernemen dat die hem als zijn beste vriend beschouwde.

Pas nu ze doorleefde ouwe koppen hebben gekregen, durven ze dat tegen elkaar te zeggen.

Jan Vollaard