De fanatiekste pingpongster van het hele stel

Er zijn heel wat manieren om reclame te maken voor een nieuw boek, maar een van de beste is, denk ik, als Pieter Storms zegt dat hij de auteur ‘tot onder de knieën’ wil ‘doorzagen’ en het boek eigenhandig ‘uit de winkels gaat trekken’.

In de hoop dat ik Pieter Storms met zijn oude breekijzer in de boekhandel zou aantreffen, ging ik zaterdagmiddag dus op zoek naar Nina, de ongeautoriseerde biografie van Nina Brink, allang niet meer Mevrouw Worldonline, maar tegenwoordig vooral Mevrouw Storms. Het boek, geschreven door ex-Quote-redacteur Eric Smit, was in Amsterdam al halverwege de middag overal uitverkocht, want ik was natuurlijk niet de enige die tijdens de saaie weekendboodschappen uitkeek naar een Pieter Storms in actie.

Gelukkig lag het boek nog bij één winkel. Ik begon meteen te lezen. Nina bleek vooral te gaan over frauduleuze sterfhuisconstructies, onderhandse aandelenuitgiftes en vennootschappen. Nu weet ik dat sommige mensen dat heerlijke literaire thema’s vinden, getuige het succes van al die vuistdikke boeken over ABN Amro, maar zelf had ik gehoopt op iets meer berichtgeving rondom Nina’s huwelijk met Pieter, en, bijvoorbeeld, dingen over hun hondje.

Dan maar gezocht naar passages over de oude huishoudster van Nina, die ooit door Eric Smit was geïnterviewd voor Quote en toen allerlei anekdotes over Nina’s sm-praktijken wist op te dissen. Jammer: ook over de sm-praktijken werd gezwegen. Misschien was Smit toch bang om tot onder de knieën doorgezaagd te worden.

Maar, ontdekte ik gaandeweg, heel Nina’s carrière en liefdesleven is eigenlijk één grote sm-praktijk. Haar eerste echtgenoot en zakenpartner kleineerde ze aanhoudend door hem in het openbaar ‘Stupid!’ te noemen. Een latere adviseur sprak ze tijdens vergaderingen altijd aan als ‘Nitwit!’ (Hij noemde haar overigens ‘Midget!’) Een ander favoriet woord van Nina is ‘Noe!’ – dat is ‘Nu!’ in het Amerikaans-Nederlands. Ook noemt ze werknemers graag ‘You shit!’, en als ze echt pissig is, zegt ze: ‘I sue you!’

Nina is van het management by fear. Zelfs al in haar vroege dagen, toen ze nog een bedrijfje in computercomponenten runde vanaf een verdieping in Rijswijk, waren haar werknemers als de dood voor haar. Als er in het bedrijfspand pingpongwedstrijden werden gehouden, wat regelmatig gebeurde, was zij de fanatiekste pingpongster van het hele stel.

En dat is ze altijd gebleven. Wij denken wel dat ze tegenwoordig onder de plak zit bij Pieter Storms, maar wie Nina leest, vermoedt dat het heel anders zit.