Gewoon doen

Door de deur van zijn werkkamer met een luide knal achter zich dicht te slaan, heeft Wouter Bos het startschot gegeven voor een van de langste verkiezingscampagnes uit de geschiedenis van ons land.

De campagne, die tot 9 juni zal duren, werd alleen gisteren even hinderlijk onderbroken door verkiezingen. Maar die zeggen niks, want alleen als er winst wordt geboekt, heeft dat te maken met de landelijke tendens. Als de uitkomst onwenselijk is, komt dat door locale factoren.

Dat is wat de kersverse premier van het bij voorbaat historische kabinet Balkenende V dan ook als eerste ging doen: campagne voeren. En hoe. In een zaaltje sprak hij zijn trouwe achterban toe. Er hing een spandoek met de slogan ‘gewoon doen’. Een ambigue leuze. Wordt er bedoeld dat het CDA gewoon wil doen, zonder er teveel over te praten of na te denken?

Dat zou mooi passen bij de neiging van het CDA om gewoon altijd de eigen zin door te drukken zonder zich veel aan te trekken van opvattingen van coalitiepartners. ‘Gewoon doen’, dat zal Verhagen ook hebben gedacht toen hij het verzoek van de NAVO kreeg om de missie in Uruzgan te verlengen.

Of betekent de leuze dat het CDA gewoon wil doen? In de zin van: doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg. Daarmee presenteert het CDA zich als de partij van ouderwets Hollandse afkeer van poespas, fratsen en alles wat afwijkt van de norm. Met Balkenende als verpersoonlijking van de gewone man.

Ook de rest van de entourage van de verkiezingsbijeenkomst sprak boekdelen over het wereldbeeld van de leider en de politieke visie van het CDA. De leider werd aangekondigd door Henk Angenent, de laatste winnaar van de Elfstedentocht. Je kon de spruitjes en boerenkool ruiken. Menig christen-democraat pinkte een traantje weg van ontroering.

En bij wijze van partijlied werd ‘Het dorp’ gezongen van Wim Sonneveld. ‘Wat leefden ze eenvoudig toen / In simp’le huizen tussen groen / Met boerenbloemen en een heg / Maar blijkbaar leefden ze verkeerd / Het dorp is gemoderniseerd.’ Het nostalgisch conservatisme van het CDA is zelden treffender getypeerd.

Ilja Leonard Pfeijffer