Eerst de boycot, dan de haast

Het leek een leuk idee, een film voor NRC-lezers in Spijkenisse, met inleiding. Een beetje een daad van protest ook, want veel lezers hadden de krant laten weten absoluut niet gecharmeerd te zijn van de boycot die de grote bioscoopketens hadden afgekondigd over Alice in Wonderland, de nieuwe Tim Burton.

Die boycot door de bioscoopketens had als inzet de termijn waarbinnen de film op dvd zou worden uitgebracht. Die was te kort, en dus was er te weinig tijd om de 3D-film in zalen te exploiteren, vonden de bioscoopketens.

Je zou het bijna vergeten, maar in Nederland zijn er ook nog geheel onafhankelijke bioscopen, met eigenaren die zich van de groten niets hoeven aan te trekken. Een van die theaters staat in Spijkenisse, en net als in 18 andere onafhankelijke filmtheaters, was men daar van plan de film gewoon te vertonen.

Maandag hadden we alles geregeld, maar de vrijdag daarvoor waren de grote bioscoopketens al gaan schuiven. Eerst in Groot-Brittannië, waar Walt Disney, het bedrijf waarvoor Tim Burton zijn film heeft gemaakt, overeenstemming bereikte met de bioscoopketens. Waaruit die overeenstemming bestaat, is overigens volstrekt onduidelijk.

Diezelfde maandag ging Pathé, met twaalf vestigingen in Nederland, ook om. Vanuit de boycot heeft het bedrijf opeens haast met het vertonen van de film. De voorstellingen beginnen vandaag, vrijdag, in weerwil van de Nederlandse gewoonte om op donderdag de weekprogrammering te laten beginnen. Maar de wereldwijde release van de film is pas vandaag, 5 maart, zodoende.

Vanmiddag is ook pas de eerste reguliere persvoorstelling, waardoor deze krant de film niet, zoals te doen gebruikelijk, al op de filmpagina van woensdag heeft kunnen bespreken. Dat doen we nu met plezier, en een onbevangen blik, in de krant van morgen – daar niet van. Maar het laat toch een beetje nare smaak achter. Iets van manipulatie en dwang.

Was het misschien allemaal een publiciteitsstunt, die boycot? Dat lijkt weinig waarschijnlijk, maar het gedoe heeft natuurlijk wel veel publiciteit opgeleverd – er zijn vermoedelijk weinig filmliefhebbers meer die niet weten van de nieuwe Burton. Hopelijk is de film dat waard. Tim Burton is een belangrijke cineast.

De ongemakkelijkheid bestaat er, goedbeschouwd, hoogstens in dat hier zo evident over de hoofden van toeschouwers heen is gehandeld.

Vlug vergeten. En die lezersvoorstelling houdt u van ons tegoed. Al zou het kunnen zijn dat we daarvoor de volgende keer toch weer een ‘kleine’ film nemen – een die we zelf goed vinden en waarvan we denken dat-ie meer aandacht verdient.

raymond van den boogaard