De digitale editie (2): lezen van een beeldscherm

In de vorige post, twee weken geleden, vroegen we lezers om hun ideeën over de digitale editie met ons te delen. Daar zijn meer dan honderd reacties op gekomen. We zullen we met een aantal berichten op dit blog laten zien hoe we hier mee verder gaan.

Het is nog niet zo makkelijk om uit een stapel uiteenlopende opmerkingen een eenduidig idee naar voren te laten komen. We gebruiken daarvoor het kerstboom model: eerst zorgen dat de boom goed staat, dan pas de ballen er in hangen. Of in dit geval: eerst bepalen wat de digitale editie in de kern moet zijn, dan pas kijken naar specifieke wensen. Op die specifieke wensen komen we later nog terug, nu eerst iets over het basisidee.

We beginnen dan met de volgende vergelijking van Holger Büttner. “De eerste auto’s leken op een koets, dus de eerste digitale kranten zien er uit als en papieren krant, logisch toch?”. De digitale editie zoals die er nu staat is inderdaad een transitieproduct. De originele opmaak van de krant is niet gemaakt voor het beeldscherm en zal dus nooit 100% overzichtelijk en gebruiksvriendelijk zijn.

E. de Rood schrijft: “De pagina’s zijn nooit in een oogopslag te scannen. Afbeelden van iedere papieren pagina als web pagina zou het overzicht absoluut verbeteren, en het irritante scrollen tot een minimum reduceren.” Louis de Wolf deelt die mening: “laat los die papieren layout! we zitten op een beeldscherm.”

Maar er zijn ook veel gebruikers die een tegenovergestelde mening hebben. J. Tiesinga schrijft “Wat ik juist heel mooi vind van de huidige digitale editie van NRC is het feit dat deze zo op de echte versie van de krant lijkt.”.

Schermresoluties van de gebruikers van de digitale editie in de afgelopen twaalf maanden (Google Analytics).Schermresoluties van de gebruikers van de digitale editie in de afgelopen twaalf maanden (Google Analytics).

Vijf jaar geleden hadden we de verwachting dat bandbreedte en beeldschermgrootte van de onze lezers tot een niveau zouden groeien waarop de krant in zijn originele opmaak vanzelf tot zijn recht zou komen. Nu blijkt dat de gemiddelde gebruiker inderdaad een groter scherm heeft en een snellere verbinding, maar tegelijkertijd wordt de variatie ook groter.

Steeds meer gebruikers willen de krant juist weer lezen vanaf kleine schermpjes. A. Hut schrijft: “sinds ik een netbook heb lees ik de digitale krant met minder plezier”. En dan zijn er verschillende lezers die van mobiel internet afhankelijk zijn: Hans van de Sande: “regelmatig ben ik in de Champagne en dan is het wat duur met m’n dongel de krant 3 uur lang met open verbinding te genieten”.

Om voort te borduren op de vergelijking van Büttner: het is nu de uitdaging voor NRC om nu een garage te bouwen waarin zowel de koetsachtige auto past als een aërodynamische auto met airbags en cruise control.

We werken aan een interactieontwerp rond vijf manieren van lezen.
- bladeraars: mensen die achter een bureau zitten en vooral snel door de krant heen willen gaan.
- doorspitters: mensen die dezelfde leeservaring als op papier zoeken en de krant paginagewijs doorspitten. Dat kan alleen met een wat betere verbinding op een groter beeldscherm.
- artikellezers: mensen die even rustig een specifiek stukje willen lezen. Deze manier van lezen is vaak ook een vervolgactie op de eerste twee manieren.
- zonder franje lezers: mensen die om verschillende redenen graag alleen de kale tekst lezen. Dat kan zijn omdat die gemakkelijk is uit te vergroten, of omdat bandbreedte of schermgrootte te kort schieten.
- downloaders: willen de krant van vandaag - en dan het liefst alleen hun persoonlijke selectie - in één keer kunnen downloaden en dan verder off-line lezen.

We blijven benieuwd naar reacties van lezers. Wordt vervolgd.