Ook zijn echtgenote vindt haar verhalen opwindend

Chloe

Regie: Atom Egoyan. Met: Julianne Moore, Liam Neeson, Amanda Seyfried. In: 39 bioscopen.***

Muziekdocent David Stewart (Liam Neeson) geeft college over Mozarts opera Don Giovanni en gaat dieper in op de aria ‘Madamina, il catalogo è questo’ waarin de veroveringen van Don Giovanni op humoristische wijze worden gecatalogiseerd: 640 in Italië, 231 in Duitsland, 100 in Frankrijk, 91 in Turkije en 1.003 in Spanje. Terwijl hij steeds geestdriftiger wordt, merkt hij dat een bevallige studente naar hem zit te staren.

Atom Egoyans Chloe is een remake van de Franse film Nathalie uit 2003. Net als in die film blijft de seks grotendeels buiten beeld en wordt snel duidelijk dat de sappige verleidingsverhalen van Chloe echtgenote Catherine toch ook wel een beetje seksueel opwinden, ondanks de verontwaardiging over de ontrouw van haar man.

Egoyan filmt veel scènes met spiegels in het decor, altijd een aanwijzing dat er rollenspellen, geheime identiteiten en maskers in het spel zijn. Want wie is Chloe eigenlijk? En zijn haar motieven puur zakelijk?

Hoewel Egoyan niet zijn eigen scenario schreef en voor het eerst werkt met relatief bekende acteurs, kan hij toch zijn stempel op de film drukken. Zijn vertrouwde thematiek duikt ook hier op: identiteitskwesties, subjectiviteit en waarheidsvinding, rede versus emotie en de fragiliteit van menselijke relaties. Jammer van het wat minder overtuigende slot.