Indringende statements

Oprah doet het vaak. Dat ze ineens een heel erg duidelijk statement maakt, langzaam pratend, liefst met het woord ‘I’ erin. „I want you all to read this book and discuss it.” Elk woord krijgt evenveel nadruk. Het klinkt alsof Oprahs leven ervan afhangt.

Dit soort zinnen wordt niet alleen door Oprah uitgesproken. Iedereen in Amerika bedient zich ervan. Misschien doen ze collectief Oprah na (dat is een mogelijkheid), of misschien bestond het al vóór Oprah. Als je een winkel binnenkomt, zegt de kassamedewerker bijvoorbeeld: „I need you to leave your bag here behind the counter.”

Of, toen ik sokken kocht en zei dat ik er geen tasje bij hoefde: „I support that decision.”

Soms doen de Amerikanen er ook een heel indringende blik bij, en slaan ze zó’n intense toon aan dat het lijkt alsof ze je stap voor stap gaan helpen bij het onschadelijk maken van een landmijn waar je per ongeluk op bent gestapt. Terwijl ze dan uiteindelijk iets futiels zeggen als: „I need you to spell your name for me.”

Eerst dacht ik dat het kwam omdat ik een buitenlander ben, zoals je in Nederland ook weleens een welwillend persoon tegen iemand met een hoofddoek hoort zeggen: „WILT U DAAR EEN PLASTIC ZAKJE BIJ? ZAKJE? ERBIJ? IK ERBIJ DOEN?” Ook als de behoofddoekte prima Nederlands verstaat.

Maar hier in Amerika is het toch anders, want ze maken de ultra-indringende statements ook onderling. Voor Nederlanders een beetje vreemd, dat commanderende en toch behoeftige „I need you to ...” In Nederland zijn we toch meer van: „U mag hier even tekenen.”

Ik zie het ook nog niet zo snel gebeuren dat Nederlanders gaan zeggen: „Het is voor mij noodzakelijk dat u hier tekent.”

Gelukkig moeten de Amerikanen van zichzelf na zo’n serieus moment altijd compenseren, en gaan ze je stralend en uitvoerig bedanken voor het opvolgen van hun bevel.

paulien cornelisse

Paulien Cornelisse zit tijdelijk in San Francisco en schrijft vanuit daar een zevendelige serie over het Amerikaans.