Opgewonden door zijn overspel

Chloe. Regie: Atom Egoyan. Met: Julianne Moore, Liam Neeson, Amanda Seyfried.In: 39 bioscopen. ***

Muziekdocent David Stewart (Liam Neeson) geeft college over Mozarts opera Don Giovanni en gaat dieper in op de aria ‘Madamina, il catalogo è questo’ waarin de veroveringen van Don Giovanni op humoristische wijze worden gecatalogiseerd: 640 in Italië, 231 in Duitsland, 100 in Frankrijk, 91 in Turkije en 1.003 in Spanje. Terwijl hij steeds geestdriftiger wordt, merkt hij dat een bevallige studente naar hem zit te staren.

In deze scène koppelt regisseur Atom Egoyan (Exotica, The Sweet Hereafter) op associatieve wijze de docent aan de figuur van Don Juan en roept hij de vraag op of David wellicht ook een verovering aan zijn lijst gaat toevoegen. Intussen bereidt zijn vrouw Catherine (Julianne Moore) in hun huis in Toronto een surpriseparty voor en hoopt ze vergeefs dat haar jarige man zijn vlucht uit New York niet mist. De volgende ochtend ontdekt ze een foto op zijn mobiele telefoon waarop hij en zijn studente breed glimlachend in de camera kijken. Hij zal toch niet? Om te testen hoe gevoelig hij is voor de charmes van jonge vrouwen huurt Catherine de prostituee Chloe in en vraagt ze haar gedetailleerd verslag te doen van haar bevindingen.

Atom Egoyans Chloe is een remake van de Franse film Nathalie uit 2003. Net als in die film blijft de seks grotendeels buiten beeld en wordt snel duidelijk dat de sappige verleidingsverhalen van Chloe Catherine toch ook wel een beetje seksueel opwinden, ondanks de verontwaardiging over de ontrouw van haar man.

Egoyan filmt veel scènes met spiegels in het decor, altijd een aanwijzing dat er rollenspellen, geheime identiteiten en maskers in het spel zijn. Want wie is Chloe eigenlijk? En zijn haar motieven puur zakelijk? Het scenario van Erin Cressida Wilson zit vol wrange ironie. Zo is Catherine een gynaecologe die alles weet van de lichamen van vrouwen, maar minder goed raad weet met haar eigen lichamelijkheid.

Hoewel Egoyan niet zijn eigen scenario schreef en voor het eerst werkt met relatief bekende acteurs, kan hij toch zijn stempel op de film drukken. Zijn vertrouwde thematiek duikt ook hier op: identiteitskwesties, subjectiviteit en waarheidsvinding, rede versus emotie en de fragiliteit van menselijke relaties. Jammer van het wat minder overtuigende slot.