Balkenende had ook een nieuw Balkenendisme

Ik wilde wel eens weten hoe het met Jan Peter Balkenende gesteld was, dus ging ik naar Libelle Broodje Politiek.

Libelle Broodje Politiek is een broodje eten terwijl je kritische vragen stelt aan een politicus. En gisteren was dat een broodje ham. Met Jan Peter Balkenende.

Een peloton Libellelezeressen zat klaar in Nieuwspoort om Jan Peter onder vuur te nemen, met een broodje en de nieuwste Libelle (thema: pastelkleuren) binnen handbereik. Hun heetste hangijzers: de thuiszorg, de mantelzorg, en dat het echt niet leuk is als je ontslagen man thuis zit.

Jan Peter Balkenende zag er zoals altijd ongekreukeld uit. De man is uit kreukvrij materiaal opgetrokken, kunnen we inmiddels wel stellen. Ook na zijn meest recente kabinetsval was er weer geen rimpel en geen grijze haar bijgekomen op het Playmobilkopje.

En hij ligt nog steeds goed bij het volk, als ik de Libellevrouwen zo eens observeerde. (En Libelle wordt door 32 procent van de vrouwen gelezen, dus ik mocht best wat conclusies over het volk trekken.) Het ene applaus na het andere kreeg Jan Peter. Daar hoefde hij bijna niets voor te doen. Zei hij bijvoorbeeld over de manier waarop er in de Tweede Kamer gedebatteerd werd, ‘Ik vind de bejegening soms gewoon te ver gaan!’, dan kreeg hij al een open doekje.

Balkenende had ook een nieuw Balkenendisme, en dat was: ‘Daar zet ik een dikke streep onder’. Mantelzorgers bijvoorbeeld, waren fantastische mensen, ‘En daar zet ik een dikke streep onder.’ Bejaarden waren ook heel bijzondere mensen, ‘En daar wou ik even een dikke streep onder zetten.’ Het klonk bedreigend, zelfs dodelijk, maar ik geloof dat hij het positief bedoelde. In ieder geval werkte het als een afrodisiacum op de Libellevrouwen, die alweer onstuimig applaudisseerden.

Misschien komt het door de stressvolle periode die Balkenende momenteel doormaakt, maar hij slikte nog meer woorddelen in dan gewoonlijk. Hij slikte nu zelfs halve uitdrukkingen in, bijvoorbeeld: ‘Als je bereid bent de mouwen eruit te steken, kun je een crisis overwinnen.’ En van ‘Precies wat u zegt!’ maakt Balkenende tegenwoordig, ik verzin dit niet: ‘Pr wat u zegt!’

De zaal ontdooide volledig, en toen Balkenende zijn laatste wijze woorden had gesproken – ‘We hebben elkaar gewoon nódig!’ – dromden de vrouwen om hem heen voor kleine privé-onderonsjes.

En ik dacht: die man gaat gewoon weer minister-president worden. Daar durf ik bijna een hele dikke streep onder te zetten.