Valutahandel zit in onzekerheid

Valutahandelaren staan momenteel voor eenzelfde soort dilemma als King Lear. De monarch uit het stuk van Shakespeare kon niet besluiten wie van zijn twee ondankbare dochters hij het hardst moest straffen. Wat in het ene geval een slecht idee leek, zag er plotseling beter uit toen het alternatief nog slechter bleek te zijn.

De wanhopige woorden van Lear – „Als anderen nóg slechter zijn, kun je al op lof rekenen als je ook maar iets minder slecht bent” – mogen dan niet nagalmen op de beursvloer, valutahandelaren kennen het gevoel wél.

Nog maar een paar weken geleden waren ze vooral bang dat de mengeling van een groot begrotingstekort, een politieke impasse en een aarzelend economisch herstel de Amerikaanse dollar zou ondermijnen. De euro leek in vergelijking daarmee minder slecht. Het trage economische herstel van de regio en de dure munt (in termen van relatieve prijzen) werden gecompenseerd door een positieve handelsbalans en tekenen die op begrotingsdiscipline duidden.

Maar vervolgens eisten de problemen in Griekenland en andere zwakke lidstaten van de eurozone alle aandacht op. Valutahandelaren gingen luisteren naar eurosceptici, die al veel langer hadden voorspeld dat de eenheidsmunt uiteen zou vallen. Er werd stevig tegen de euro gespeculeerd, terwijl de VS – ondanks zwakheden op langere termijn – een paar weken lang een veiliger plek leken.

Lear had slechts twee slechte dochters, Goneril en Regan. Maar in de valutawereld zijn er meer slechte zusters. Het Britse pond geldt nog steeds als een belangrijke munt, maar misschien niet lang meer als de angst voor een begrotingscrisis – denk aan een hoog tekort en een verdeeld parlement na de aanstaande verkiezingen – een zichzelf vervullende voorspelling blijkt. Sinds 15 februari is het pond met 2 procent in waarde gedaald ten opzichte van de – eveneens zwakke – euro. Op dit moment heeft de Japanse yen wellicht nog het meest weg van Cordelia, de rechtschapen dochter van Lear. Maar Japan lijkt vast te zitten in een permanente recessie, en sommige valutadeskundigen zeggen dat de met schulden overladen regering onvermijdelijk desastreus aan haar einde zal komen.

King Lear werd uiteindelijk tot waanzin gedreven door zijn ondankbare dochters. Valutahandelaren staan doorgaans niet onwelwillend tegenover de volatiliteit die het gevolg is van wisselende zorgen en omstandigheden. Het zou dwaas zijn om te denken dat het slechte nieuws nu voortaan alleen maar uit Athene zal blijven komen. Er zijn genoeg problemen in de hele wereld om de veronderstelling te wettigen dat de tijd van de euro als de ‘slechtste prinses’ van korte duur zal zijn.

Edward Hadas

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen:www.breakingviews.com