De erge maanden die ons wachten

Een vreselijk vooruitzicht: langer dan drie maanden, tot aan de verkiezingen van 9 juni, zal op televisie en op de radio en in de krant elke zucht van de zwakzinnige populist worden uitgemeten alsof het om nieuws, wat heet? alsof het om belangrijk nieuws gaat.

Wil de PVV hoofddoekjes verbieden in gemeentelijke instellingen en andere gebouwen waaraan burgers een dubbeltje subsidie hebben bijgedragen? ‘Stop de pers!’, roepen ze weer bij NRC Handelsblad, en de voorpagina wordt ingeruimd voor het bericht dat het ‘juridisch zo goed als zeker niet uitvoerbaar is’. Zo goed als zeker! Het hoefde niet eens een paal boven water te zijn – als het maar snel de krant in kon, want PVV-nieuws is breaking news.

Je had vroeger Clairy Polak. Tussen veel schoolkrantenjournalistiek nooit de sufste van het bijna opgeheven Nova, zou je zeggen. Maar ze mag vanwege 3 maart in een bus de provincie af, heeft op een avond in Maastricht Camiel Eurlings, de visvrouw Rita Verdonk en Frans Timmermans (PvdA) te gast, en raad eens wat ze voor de zevenhonderdste keer aan Timmermans vraagt die een coalitie van zijn partij met de PVV als eerste bij voorbaat uitsloot? En raad eens hoe Camiel en de visvrouw er voor de zevenhonderdste keer op reageerden? De zevenhonderdste schoolkrantenscore voor Clairy! In vraag en antwoorden hoorde je bovendien wel tachtig keer de naam van de leider. Dus: morgen wéér vragen!

Eerder keek ik naar Raymond de Roon, een kloon van de leider van de Partij voor de Vrijheid. Hoe herken je een kloon van de leider van de Partij voor de Vrijheid? Aan z’n taal. Als hij dikwijls het woord tuig in de mond neemt, is hij in ieder geval een kiezer. Wanneer hij behalve van tuig ook nog al eens van spuugzat spreekt, of van linkse hobby’s of van ontwikkelingshulp, gooit hij hoge ogen voor een kamerzetel. Kan hij zonder haperen het begrip ‘minimumstraf’ uit z’n bek krijgen, dan is hij lid van de fractie, en vermoedelijk Raymond zelf, die in een vorig leven immers iets met rechten heeft gedaan, en dus alles weet van de kansen voor het hoofddoekjesverbod. In het politieke debat met een Almeerse tegenstander verdedigde hij niet alleen dat verbod, maar ook het idee om tuig in de knie te schieten (en voor het leven te verminken) en tenslotte de aanstelling van ‘stadscommando’s’ die, gewapend met op z’n minst pepperspray, het allerergste tuig (hen is onze diepgereformeerde Raymond méér dan spuugzat) van de straat kunnen jagen.

Stadscommando’s? Ik (die zich nooit door Afshin Ellian en andere allochtone of autochtone denkers van de wijs laat brengen, en dus altijd naar analogieën zoekt uit de dagen van Mussolini, Hitler en Mussert), dacht onmiddellijk aan de SA – al in 1921 opgericht om op bijeenkomsten van de NSDAP (Hitlers Partij voor de Vrijheid) ongenode gasten – communisten en ander links tuig – met geweld te verwijderen, en al gauw uitgegroeid tot een Sturmabteilung met eigen gevangenissen, eigen schijnprocessen en eigen pogroms. Ik geloof niet dat de leider van de PVV dat welbewust imiteert, het is ook geen plagiaat. Het is veel eenvoudiger. Omdat hij denkt zoals hij denkt, komen zulke ideeën vanzelf bij hem boven, en hij hoopt ze samen met minister van justitie Fred Teeven in Balkenende V stap voor stap te kunnen invoeren.

Vergat ik nog iets? O ja – Rondom Tien, discussieprogramma van de christenrechtse NCRV. Met het oog op woensdag deze keer niet in Felix Meritis, maar in de bibliotheek van Almere: locus delicti van de PVV, dus extra attentiewaarde. En hoeveel blanke, joods-christelijk-humanistische, slecht Nederlands sprekende landgenoten zag ik zich niet al liefst morgen willen aanmelden als vrijwillige stadscommando tegen de linkse kerk?

Tel kwijtgeraakt.