Duitse fiscus loopt binnen

Duitse zwartspaarders krijgen het benauwd. Uit angst voor het openbaar worden van een cd met geheime informatie, melden ze zich bij de fiscus.

Officieel heeft de Duitse regering hem nog niet gekocht, de cd-rom met geheime informatie over belastingontduikers die hun geld in Zwitserland hebben gestald. Maar de heisa erover heeft effect gehad. Tussen de twee- en drieduizend Duitse zwartspaarders hebben zich bij de fiscus aangegeven uit vrees te worden ontdekt. En de teller tikt door. Iedere dag melden zich zondaars bij de belastingdienst. Het bedrag waarover de fiscus alsnog een aanslag kan heffen, is de 100 miljoen euro ruim voorbij.

Enkele weken geleden werd bekend dat een cd met belastinginformatie afkomstig van een Zwitserse bank aan de Duitse regering was aangeboden voor 2,5 miljoen euro. Steekproeven wezen uit dat het brisante gegevens betreft. De rekeningen van circa 1.500 Duitsers zijn ontvreemd, waarschijnlijk van Credit Suisse. Het zou gaan om louter zwartspaarders.

Meteen ontstond een fel politiek debat in Duitsland. Mag de staat gestolen informatie kopen – waarmee hij heler wordt? Of weegt het strafbare feit van de belastingontduiking zwaarder en moet de overheid daarom juist proberen de gegevens in handen te krijgen? De discussie duurt voort. Intussen is de cd naar het schijnt nog niet aangeschaft, maar kunnen de autoriteiten wel achterover leunen: het werk wordt voor ze gedaan. Precies waarop bondskanselier Angela Merkel en minister van Financiën Wolfgang Schäuble hebben gehoopt. Het is de dreiging van ontdekking die het ’m doet – niet de ontdekking zelf.

Hetgeen weer een nieuw debat op gang heeft gebracht. Is het wel juist dat bij eigen aangifte strafvervolging principieel uitblijft? De christen-democratische parlementariër Hans Michelbach vindt van niet. Hij meent dat de gang van zaken met de cd de bedoeling van de wet corrumpeert. „De stortvloed aan eigen aangiftes laat helaas zien dat veel zwartspaarders slechts uit angst voor ontdekking tot inkeer komen.” Hij vindt dat de regels moeten worden aangescherpt en dat ook ‘zelfaangevers’ bestraft moeten kunnen worden.

De Duitse regering kreeg twee jaar geleden ook al een fiscale cd te koop aangeboden, met namen van mensen die via Liechtenstein de belasting ontdoken. Die cd werd voor 5 miljoen euro gekocht. De zaak leidde tot spanningen tussen Duitsland en Liechtenstein, net zoals nu Zwitserland geprikkeld heeft gereageerd.

Hoe groot de tevredenheid (bij de regering) en het leedvermaak (bij de burgers) over de eigen aangiftes ook zijn, het grootste deel van de Duitse belastingsontduikers kan volgens Dieter Ondracek voorlopig zijn gang blijven gaan. Ondracek is voorzitter van de Deutscher Steuer-Gewerkschaft, de vakbond voor belastingpersoneel. Hij zegt dat „negen van de tien Duisters die hun geld zwart op banken in Zwitserland, Luxemburg of Liechtenstein hebben staan, onontdekt blijven”. En Ondracek bevestigt dat het niet uit berouw is dat zwartspaarders zich massaal melden, maar uit vrees voor ontdekking. „Ze zijn bang voor de straf en om aan de schandpaal te worden genageld”.

Duitse media melden dat circa honderdduizend Duitsers hun geld in Zwitserland voor de fiscus verborgen houden. Het zou gaan om een bedrag van in totaal 34 miljard Zwitserse frank (ruim 23 miljard euro). Belastingontduiking kan in Duitsland met vijf jaar cel en een geldboete worden bestraft; in zware gevallen met tien jaar. Door eigen aangifte kan strafvervolging worden voorkomen, maar de zwartspaarders moeten hoe dan ook een naheffing betalen, inclusief de rente die de fiscus door de ontduiking is misgelopen.