Stopverf anno Juche 99

In een tweewekelijkse serie over boeken die bijna onopgemerkt bleven, nu het gedachtegoed van Noord-Korea’s Kim Jong II.

Boekomslag Over de Juche filosofie van Kim Jong Il
Boekomslag Over de Juche filosofie van Kim Jong Il

Het zag eruit als een handig zakboekje. Niet groot, het paste in één hand, met een lekker slappe kaft. En er hing iets geheimzinnigs omheen. Geen flaptekst, geen foto’s, geen ISBN. Een auteur van wie ik nog nooit iets had gelezen. Een onderwerp waarvan ik nog nooit had gehoord en waarvan ik ook niet wist hoe ik het moest uitspreken: de Juche-filosofie. Al meteen op de titelpagina een wervend motto (‘Arbeiders aller landen, verenigt u!’) en een geheimzinnig jaartal: Juche 91.

Toen ik er doorheen bladerde zag ik alleen maar grote paginavullende, alinealoze blokken tekst, met daarin enorm lange stapelzinnen met veel algemene begrippen, loze herhalingen en cirkelredeneringen in een vreemde betonstijl, met veel taal- en spelfouten: ‘De idee dat de mens meester is over de wereld en zijn eigen lot, en in staat is de wereld te transformeren en zijn eigen lot vorm te geven, is gebaseerd op de vooronderstelling van de materialistische en dialectische opvatting welke mystiek en fatalisme ontkend.’ En zo rijgen zich alle zinnen aaneen.

Het gaat hier om het proza van Kim Jong Il, zoon van Kim Il Sung, de leider van Noord-Korea, die in 2 toespraken, 2 verhandelingen, 1 speech en 1 lezing zijn onderdanen iets wil leren over zulke uiteenlopende onderwerpen als ‘het correct begrijpen van de originaliteit van Kimilsungisme’ en ‘het hebben van een correct standpunt en begrip van de Juche-filosofie’.

De Engelstalige versie van deze bundel, verschenen in Juche 91 (2002), is nu (Juche 99) in het Nederlands vertaald, ‘met toestemming van de Democratische Volks Republiek Korea’.

Al deze lezingen bij elkaar willen een overzicht geven van de filosofie waarvan ik inmiddels weet hoe de naam ervan moet worden uitgesproken: Joe-Tsjie. En ik weet inmiddels ook wat Juche betekent: het is Koreaans voor ‘zelfvoorzienendheid’. Juche is de Noord-Koreaanse uitleg van het marxisme-leninisme, ontwikkeld in de jaren vijftig van de vorige eeuw. Het streven naar zelfvoorzienendheid lukte nog redelijk toen Rusland en China hun kleine buurland goedkoop van goederen voorzagen, maar sinds 1990 is dat niet meer zo – en heeft de democratische volksrepubliek het moeilijk.

Dit haal ik allemaal niet uit de essays van Kim Jong Il , want die zijn eigenlijk niet te lezen. Geld voor goede speechschrijvers is er kennelijk ook niet meer. En ook niet voor eindredacteuren. Kim Jong Il is een meester in het genre van tijdloos stopverfproza zonder humor, kwinkslag of afwisseling, zoals we dat wel vaker tegenkomen in toespraken van grote leiders, vorsten en vorstinnen. Er is geen doorkomen aan, maar als je er met een scheef oog naar kijkt kom je er soms, verscholen tussen de stopverf, de meest exotische zinnen tegen. ‘Feitelijk, alle dingen hebben vastomlijnde componenten evenals samenstelling en structuur.’ Ik kan Kim Jong Il hierin alleen maar bijvallen. Nog zo’n kraakhelder aforisme van de grote leider: ‘Realiteit is een nauwkeurig oordeel.’ Dat is ook meteen de kortste zin uit het hele boek. Het is te bestellen via www.dprkorea.nl, maar u kunt het volgens die website ook gewoon in Korea zelf kopen, ‘bij de betere boekhandel’.

Kim Jong I. Over de Juche filosofie. Vert. Remco van Daal en Remco Hellingman. Stichting DPRK. 152 blz. € 22,95