Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Kranten

Ik ben jong en ik lees de krant. Ja, het bestaat!

Grappig. Toen ik de oproep in de krant las met de vraag of men liever nu of vroeger zou willen opgroeien, heb ik op het punt gestaan te reageren. Uiteindelijk heb ik het niet gedaan. Het was ook niet nodig, want Nina Kienhuis (1989) verwoordt precies wat ik ook had willen schrijven (Opinie & Debat, 24 december). Ik ben van 1992, maar wat een wonder: ik lees de krant. Nog sterker: ik kijk ook elke dag naar het journaal om acht uur.

Nu zijn er vast vele jongeren die dat niet doen. Dat merk ik ook geregeld in mijn omgeving: vrienden die niet weten wat er zoal in de wereld speelt en ook geen goed onderbouwde mening kunnen geven, want dat leer je, naar mijn idee, toch ook wel door af en toe de krant te lezen. Maar waar ik persoonlijk een beetje ziek van word is die generalisering: jongeren lezen nooit kranten, jongeren zijn onbeleefd, jongeren interesseren zich niet meer voor de medemens, jongeren zus, jongeren zo. Ja, er zijn er ongetwijfeld bij die zo zijn. Maar niet allemaal. Laten we het voor de verandering eens een keertje over die ‘andere’ jongeren hebben. O, en als we dan toch bezig zijn, kunnen we het gelijk even hebben over die volwassenen van tegenwoordig. Niet normaal meer joh!

Céline Mahieu

Bilthoven