Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Weer

Een sneeuwvast silhouet

Wolwevershaven, Dordrecht FOTO: Erik van Zuylen
Wolwevershaven, Dordrecht FOTO: Erik van Zuylen

Waar Dordrecht. Stadswandeling op aanwijzing van www.gps-wandelingen.nl

Afstand 5 km.

Eigenlijk hebben we geen tijd om te wandelen. En zorgeloos zal het niet zijn. Het vriest, er waait een scherpe wind en er valt sneeuw, soms leuk en zwevend, maar ook gemeen, gruis in de ogen. Maar om het wandelen nou helemaal te laten… nee. Een stadswandeling, dat moet gaan. Het nadeel van stadswandelingen is het schuldgevoel dat me bekruipt omdat ik als ik wandel te ongeduldig ben voor bezienswaardigheden, en ook voor de gidsen die met zo veel zorg (ik weet het, ik wéét het) zijn opgetekend. Maar voor oponthoud in dienst van jaartallen, historische feiten en architectonische bijzonderheden is het nu te koud, en de interessante details zijn trouwens ondergesneeuwd. Vandaag kan een stad bewandeld worden of het een bos is, of een heuvellandschap.

Dordrecht bijvoorbeeld. En het oude Dordrecht heeft een sneeuwvast silhouet.

Het is vroeg en stil, het licht is dun. Sneeuw pakt elk randje mee en omlijst etalages die vaak donker zijn, behalve als nog een kersttafereel achterbleef, dan straalt er een klein licht. Er beieren klokken, maar afgezien van een verkleumde stewardess in halve looppas, wekken ze geen activiteit.

De stad ligt erbij als een museum tegen sluitingstijd. De straten krinkelen tussen de trapgevels met hun treetjes in de richting van de hemel. In de bocht van de Wijnstraat hangen de gevels uit het lood.

Onder de sneeuw gaat ijs schuil dat de bobbels van de klinkers volgt, dat vraagt om voorzichtig stappen en soms wat geglibber.

Achter een poort zie ik een sleepboot langs glijden. De Maas. Ik kijk om en omhoog, en onderscheid boven de poort een vrouw die de sneeuw in hermelijn heeft gekleed.

Nu is het de beurt aan de grachten, waar het water de grote en de kleine schepen wiegt. We beklimmen steile, bevroren, bruggen, door ons met twee handen aan één leuning op te trekken, anders gaat het niet.

Man zegt dat hij een zeemeermin ziet, hij ziet er zelfs twee. Ze wonen tegen een gevel, ze dragen ijsmutsen en sneeuwbeha’s.

Informatie, routekaartje, gps-punten en foto’s via www.nrc.nl/weekblad