Goed leven is goed koken

Oudejaarsavond. Weer een jaar voorbij. Wat voor avond het is, hangt sterk af van wat voor jaar het was. Je kunt niet anders dan achteromkijken, vooruit zie je nog niets. Nu ja: je ziet eventueel plannen, voornemens, verwachtingen, al of niet hoopvol of verheugend. Aan het begin van een nieuw jaar voel je altijd nog extra hoe weinig we kunnen weten, hoe blind we de toekomst in varen. Een jaar geleden keek je even onwetend naar dit jaar als nu naar 2010. Soms hoor ik in gedachten dat gedicht van Martinus Nijhoff: „O God, ik wist niet waarheen ik ging,/ toen ik dit land ben ingegaan// O God, ik wist niet waarheen ik ging/ Maar laat mij uit dit land vandaan”. Dat gaat natuurlijk niet over een jaar, maar daar trekken dichtregels die in je opkomen zich niet altijd veel van aan.

Misschien is het beter aan Vestdijk te denken die dichtte: „Vergeet het jaar dat u weemoedig maakt” en dat dan ook inderdaad te doen. Geen weemoed, geen achteromkijken, maar vooruit. En misschien ook niet eens echt erg vooruitkijken, maar bij de dag leven, zien wat er te zien is, houden van het moment en de tijd vergeten. Op een tamelijk letterlijke manier: vergeten dat er voortdurend tijd verstrijkt en dat er nog allerlei tijd geleefd moet worden en zinvol gevuld. Gewoon maar leven, en het zo goed mogelijk maken.

Ik zag onlangs de film It’s complicated waarin Meryl Streep, voor de tweede keer dit jaar, iemand is die heel goed kan koken. De film liet niets na om de verrukkingen daarvan te benadrukken, in kleur en belichting en ook in geluk. Zodra de mensen aan tafel zaten met het door Streeps personage gekookte eten, knapten ze op. Ze kwamen ’s avonds opnieuw naar de keuken geslopen om de restjes van ‘the noodle thing’ uit de ijskast te eten, ze smolten net zo hard als de kaas als er een croque-monsieur vervaardigd werd en de liefde tussen twee personages kon niet meer stuk toen ze samen chocoladecroissants gebakken en gegeten hadden.

Hoe dan ook: je kreeg de stellige indruk dat een belangrijk onderdeel van goed leven goed koken is. En dat geloof ik ook wel. We moeten de kracht en de macht ervan niet overdrijven, maar huiselijkheid gaat nu eenmaal gepaard met etensgeuren.

Tot zover mijn nieuwjaarsboodschap. En om die meteen in daden om te zetten, stel ik voor om op Nieuwjaarsdag lekker kleine aardappelpannekoekjes te bakken, daar glaasjes ijskoude wodka bij te schenken, en de restjes koud vlees, gerookte vis (heilbot is hier heerlijk bij), sla, zalmeitjes, zure room en wat er verder voorhanden is op te eten. Dan zijn we meteen mooi huiselijk in de weer zonder dat het nu afgrijselijk veel gedoe is. En iedereen heeft wel een aardappel en een ui in huis.

Aardappelpannekoekjes (voor 4 personen)

  • 6 aardappelen
  • 2 el bloem
  • 1 kleine ui
  • olie

Ga meteen bakken als het aardappelmengsel klaar is, als het lang blijft staan wordt het bruin, slap en waterig en niet lekkerder.
Rasp de aardappel in sliertjes en doe dat in een kom. Hak de sjalotjes of de ui fijn en meng die goed door de aardappel, met de bloem en royaal peper en zout.

Verhit olie in een anti-aanbak koekepan, neem een flinke eetlepel en schep een stuk of zes pannekoekjes per keer in de pan. Druk ze een beetje plat, dan worden ze ook van binnen snel gaar, en laat ze drie minuten bakken.

Keer ze om en laat nog twee minuten bakken. Houd ze warm op een schaal tot de rest klaar is, of zet de eerste portie vast op tafel zodat men kan beginnen. Ze zijn warm het lekkerst.

    • Marjoleine de Vos