Wetenschap kort

Eendenseks is oorlog, met zwaar geschut en vestingwerken

Door een onzer redacteuren

rotterdam. De eendenvagina is een vesting. Bij de uitgang zitten doodlopende zijgangen en de vagina zelf is spiraalvormig, als een telefoonsnoer. Dat alles moet voorkomen dat agressieve woerden het vrouwtje bevruchten, schrijven Amerikaanse biologen in Proceedings of the Royal Society B. Mannetjes schieten hun penis in 0,3 seconden naar binnen, maar in de vaginale wirwar komen ze niet ver.

Eendenseks is oorlog. In de parkvijver storten een of meer woerden zich op een vrouwtje – en drukken haar onder water tijdens een paring. Bij zo’n verkrachting verdrinkt het vrouwtje soms. Deze wedloop heeft zowel de eendenpenis als de vagina tot groteske instrumenten gemaakt. Het begint er al mee dat eenden überhaupt een penis hebben. Veruit de meeste vogelsoorten paren door hun cloaca (gat) tegen elkaar te drukken. Vrijwel alleen bij watervogels zijn penissen de norm. En daar geldt: hoe vaker de mannen verkrachten, des te langer de penis. Die van eenden meet vaak meer dan tien centimeter.

Juist de vrouwtjes van de verkrachtende soorten, ontdekte Patricia Brennan van Yale University, hebben ingewikkelde vagina’s: spiraalvormig en tegengesteld aan de draairichting van de mannelijke penis. In Proceedings testte ze het effect met muskuseenden. Ze liet de eenden gedraaide glazen buizen penetreren. En inderdaad: zo’n spiraal bemoeilijkt de bevruchting. De biologen denken dat het vrouwtje, als ze wel wil, de spieren van haar cloaca ritmisch spant en ontspant zodat de penis zich goed ontrolt.

Ook buiten de rat werken rattehersenen

Door een onzer redacteuren

rotterdam. Plakjes goed geprepareerde rattehersenen kunnen nog steeds nieuwe informatie tijdelijk opslaan in een soort werkgeheugen. Dat schrijven Amerikaanse onderzoekers in het februarinummer van Nature Neuroscience. Met een elektrode prikkelden de onderzoekers plakjes zenuwcellen die uit de rat verwijderd waren. Het ging om mosvezels, die deel uitmaken van de hippocampus. De hippocampus is onder meer verantwoordelijk voor het geheugen. Het bijzondere aan mosvezels is dat ze grotendeels actief blijven in levend gehouden plakjes hersenen. De mosvezels ‘onthielden’ ongeveer tien seconden lang welke elektrode het laatst een prikkel had gegeven.

Ook bij valse glimlach meelachende ogen

Door een onzer redacteuren

rotterdam. Mensen blijken toch met opzet zó te kunnen glimlachen dat hun ogen meelachen. Het traditionele beeld in de psychologie was dat alleen bij een echte, gemeende glimlach de mondhoeken omhoog worden getrokken én de ogen zich spontaan vernauwen. Bij een gemaakte beleefdheidsglimlach zou dat laatste kenmerk ontbreken. Maar de ogen blijken zich even vaak te vernauwen wanneer mensen echt moeten glimlachen als wanneer ze daartoe de opdracht krijgen. Wel geldt: hoe intenser de lach, hoe meer kraaiepootjes. Mensen kunnen overigens een gemeende glimlach best goed van een gemaakte glimlach onderscheiden, schrijven onderzoekers in Emotion.