Steun de volksopstand in Iran

De Europese Unie moet het het Iraanse regime openlijk veroordelen, stelt Hans van Baalen. En Obama moet zich spiegelen aan Kennedy. ‘Ik ben een Iraniër!’

Na de gemanipuleerde verkiezingen van afgelopen juni verkeert Iran in staat van chaos. De demonstranten wijken niet terug voor het geweld van de regeringsmilities en de oproerpolitie. Bij de demonstraties van afgelopen zondag vielen ten minste 15 doden en honderden gewonden, doordat ordetroepen gericht schoten op betogers.

Dit geweld tegen onschuldige burgers is onaanvaardbaar. Een krachtige reactie en onvoorwaardelijke steunbetuiging van het vrije Westen laat echter op zich wachten. De VS en de EU wachten af. Dat is moreel onacceptabel en druist in tegen de belangen van het Vrije Westen.

De EU zwijgt. De onlangs benoemde Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken Catherine Ashton heeft nog niets van zich laten horen. President Obama heeft zich deze week wel tot de Iraanse machthebbers gericht en hun gevraagd zich in te houden. Dat is beter dan het zwijgen van de EU, maar nog steeds onvoldoende. Massale steun wordt wel gegeven door burgers over de hele wereld via Twitter en Facebook. Maar deze spontane steun moet worden gevolgd door officiële verklaringen van de Westerse regeringen.

Het juiste moment hiervoor is nu aangebroken. De Iraanse opstand zit in een cruciale fase. Het regime is de controle over situatie kwijt en is verdeeld. Ordetroepen aarzelen hun bevelen op te volgen. Vooraanstaande geestelijken kiezen openlijk de kant van de demonstranten. Zelfs familieleden van Khomeini positioneren zich tegenover de machtshebbers. De protesten hebben zich ontwikkeld van een reactie tegen de verkiezingsuitslag naar een volksopstand tegen het regime. Het regime staat van alle kanten onder zware druk.

Toch zijn de VS en de EU nog steeds bang tegen het zere been van de machthebbers te schoppen. Catherine Ashton zou gebruik moeten maken van haar iniatiefrecht om de Europese ministers van Buitenlandse Zaken bij elkaar te roepen. Zo kan de EU met een daadkrachtig gemeenschappelijk standpunt komen. Maar Europa is bang de export naar Iran te verliezen.

President Obama wil een dialoog starten over het Iraanse kernwapenprogramma. Dit belemmert hem nu om een harde boodschap aan het Iraanse regime af te geven dat het geweld tegen vreedzame demonstraten dient te worden beëindigd. Zijn verklaring van deze week is te diplomatiek. Bovendien wordt op het nucleaire dossier al jaren geen vooruitgang geboekt, ondanks loze beloftes van de Iraanse regering.

Terwijl de Iraanse bevolking voor vrijheid en democratie demonstreert, blijft het Westen afzijdig en verlenen Rusland en China openlijke steun aan het Iraanse regime. Afzijdigheid betekent passieve steun aan de onderdrukking en het aanvaarden van een agressief Iran met kernwapens. Het Westen moet nu kiezen. Rusland en China moeten tot een keuze gedwongen worden.

Zesenveertig jaar geleden sprak John F. Kennedy zijn beroemde woorden: „Ich bin ein Berliner”. Hiermee protesteerde hij tegen de bouw van de Berlijnse Muur en gaf hij morele steun aan de vrijheidslievende krachten in het Oostblok. Zijn woorden waren symbolisch, maar hadden grote gevolgen. Het wordt tijd dat Obama en Ashton zijn voorbeeld volgen. Zij moeten onvoorwaardelijk kiezen voor een vrij Iran. De Iraanse opppositie kan iedere hulp gebruiken. Obama moet nu de woorden uitspreken: ‘Ik ben een Iraniër’.

Hans van Baalen is delegatieleider van de VVD in het Europees Parlement en president van de Liberale Internationale.

    • Hans van Baalen