Jammer dat ik deze spannende toekomst mis

Zou ik in deze tijd willen opgroeien? Absoluut, want dat zou betekenen dat ik gebeurtenissen zou kunnen meemaken die ik uitermate interessant vind, maar waarvoor ik vermoedelijk niet lang genoeg zal leven.

De wereld gaat ongekende ontwikkelingen tegemoet: energiegebrek, klimatologische veranderingen, uitstervende dieren en planten, massale overbevolking en voedselschaarste. Strijdtonelen wegens verschillende religieuze en ideologische opvattingen zijn niet uit te sluiten. Geen verheugende vooruitzichten, maar ik ben zeer benieuwd naar de technologische en politieke oplossingen die moeten worden gevonden als duidelijk wordt dat alleen de wal het schip kan keren.

Ik vermoed dat de eerste grote internationale conflicten niet over een gebrek aan olie, maar water zullen gaan. En dat we nimmer een koningin Amalia zullen krijgen. Maar waarschijnlijk zal ik nooit weten of ik gelijk krijg.

De verwachte vorderingen in diverse wetenschappelijke disciplines maken ook dat je nu zou willen opgroeien. Wordt het Higgsdeeltje ontdekt? Dat kan ik wellicht nog beleven. Komt er een alomvattende theorie van de natuurkunde? Zullen de astronomen vinden wat donkere materie is, en of er buitenaards leven bestaat? Boeiende vooruitzichten.

Wie nu opgroeit mist ook het nodige. Het zal moeilijker zijn dan in mijn tijd om een goede algemene opleiding te krijgen. Meer zelfstudie lijkt me noodzakelijk. Ik heb een lange periode van schaarste meegemaakt, en ik kan dus goed omgaan met weinig geld. Ik moest fietsen of liften als ik met vakantie wilde, dus ik was op mijn dertigste nog niet blasé.

Ik ben van 1938. De oorlog ben ik zonder grote narigheid doorgekomen. Kennissen van mij die vijftien jaar eerder waren geboren, werden voor dwangarbeid naar Duitsland afgevoerd, en mochten als beloning na thuiskomst drie jaar naar Indië om daar een immorele oorlog te voeren. Andere kennissen die vijftien jaar later zijn geboren, hadden al te maken met een lager opleidingsniveau en hadden meer problemen om werk te vinden. Ik moest weliswaar in militaire dienst, dat was jammer maar niet alléén maar slecht. Later kreeg ik gemakkelijk een studiebeurs en interessant werk. Ik ben zéér tevreden met de periode waarin ik ben opgegroeid, met de scholing die ik heb gekregen en met de dingen die ik daarna heb kunnen meemaken.

Toch zou ik het nu graag nog eens willen overdoen.

A.P. Maaskant, 1938

    • A.P. Maaskant