Gegrepen door lust

Dvd Film

Duel in the Sun

Regie: King Vidor. Met: Jennifer Jones. Import GB€ 9,99 ***

Negentig was actrice Jennifer Jones toen ze vorige week in Californië overleed, maar ze leeft voort als de donkere schoonheid die zich niet kan loswrikken uit de greep van haar lusten in het extravagante technicolor-epos Duel in the Sun (1946) van regisseur King Vidor.

„Trash! Trash! I’ll always be trash!” roept ze wanhopig als de halfbloed-Indiaanse Pearl, die na de dood van haar losbandige ouders de kans krijgt een keurige dame te worden bij een respectabele familie in Texas, maar in de ban raak van de zoon die niet wil deugen, Lewt (Gregory Peck). De goede zoon, Jesse (Joseph Cotten), heeft het nakijken.

Jones was de ontdekking en de creatie van de legendarische filmproducent David O. Selznick, die later haar echtgenoot zou worden. Hij bedacht een nieuwe naam voor haar (eigenlijk heette ze Phylis Isley) en stoomde Jones met spraak- en acteerlessen zorgvuldig klaar voor het sterrendom. Selznick hielp haar vervolgens vrijwel meteen aan een Oscar met The Song of Bernadette (1943). Daarin speelde ze het eenvoudige boerenmeisje dat in 1858 in een visioen de heilige maagd Maria zag verschijnen in Lourdes. De stap van heilige naar zondaar in Duel in the Sun was groot, de film werd aan de man gebracht met de slogan ‘Lust in the Dust’.

Met Duel in the Sun hoopte Selznick het megasucces van zijn Gone with the Wind te evenaren, maar de film werd wijd en zijd belachelijk gemaakt. Toch zit er geen slechte scène in en het loslaten van iedere reserve – met name in de roemruchte, uitgesponnen shoot out in de woestijn tussen de gedoemde minnaars – heeft zo zijn charme.

Mooi is ook dat ironie grotendeels ontbreekt, behalve in de fantastische rol van Walter Huston als The Sinkiller, een priester die door hel en verdoemenis te prediken Pearl op het rechte pad probeert te houden. „Pearl, je bent uit het vlees van de verleiding gemaakt. Weerstand bieden zal voor jou veel moeilijker zijn dan voor een vrouw die wordt beschermd door de vormen van een zeug.”

Duel in the Sun is overdadig en excessief, maar toch geen camp. De slechte smaak van de film is volkomen oprecht, en dat geldt zeker voor de bijdrage van Jones, die van de ene extreme scène in de andere buitelt.

Voor haar was de obsessieve aandacht van Selznick een gemengd genoegen: hij maakte haar groot, maar ze werd als zijn protegé nooit helemaal serieus genomen. De parallel is verleidelijk: net zoals bij Pearl in Duel in the Sun was haar metamorfose uiteindelijk maar half geslaagd.

    • Peter de Bruijn