'Geef een hengel, geen vis'

Arend Jan Boekestijn (50) verliet in november de Tweede Kamer, nadat hij uit de school had geklapt over een vertrouwelijk onderhoud met de koningin. Twee weken geleden presenteerde hij zijn boek De prijs van een slecht geweten over het mislukken van ontwikkelingshulp.

Dieptepunt 2009:

„Toch mijn opstappen uit de Kamer. Naast een gevoel van bevrijding had het ook iets heel treurigs. Ik heb ontwikkelingssamenwerking op de agenda gezet. Dat is nogal wat. Het is treurig omdat er belangrijke debatten aankwamen. Ook jammer is dat er in januari een fantastische parlementaire reis plaatsvindt naar het grote merengebied, Congo, Rwanda.”

Hoogtepunt 2009:

„Het moment dat ik in de villa van uitgever Perry Pierik van Aspekt binnenkwam en daar mijn boek lag. Tussen Karl Marx en Konrad Adenauer in. Dan snuif je dat papier op en denkt: Mozes, ik heb hier zo hard aan gewerkt. Al die nachten, al die keren dat ik in slaap ben gedommeld. Je moet toch gek zijn als je in de Kamer aan een donkere gang gaat zitten werken. De portiers maakten zich wel zorgen. Ik ben hier in Den Haag wel even naar de boekhandel in de Passage gegaan. Aarzelend, zonnebril op. Daar lag een hele stapel!”

Kerstwens:

„Die van mij is wel een beetje stout. Iedereen zegt met Kerst toch tegen elkaar: we moeten aan de armen denken en ze helpen. Maar is dat wel zo? Hulp heeft ook hele schadelijke effecten. Met ontwikkelingshulp houd je dubieuze regimes in stand. Geef mensen een hengel in plaats van een vis.”

Wat gaat u doen met Kerst?

„Ik heb net een grote tweedehands Toyota gekocht met zes stoelen en een bioscoop. Met schoonmoeder, drie dochters en mijn vrouw, ga ik Berlijn onveilig maken.”