Een wonder: ik ben van 1989 en lees de krant

Dit is mijn jeugd. Nooit blijven zitten en daarom al met zeventien jaar op het hbo. Mijn beloning hiervoor? Geen ov-studentenkaart, want die krijg je pas op je achttiende. Binnen de geplande vier jaar slagen en dan aan de bak. Hoe graag ik ook wil, nog een studie is geen optie. Want wie moet dat betalen? Ondertussen hoor ik de verwijten van de generatie van mijn ouders dat ik niet maatschappelijk betrokken ben. De generatie die gemiddeld twee keer zo lang over haar studie deed. De generatie die jarenlang actie kon voeren en huizen kraken onder het genot van een uitkering.

Maar de jeugd van nu? Die leest geen kranten en is brutaal. Kan niet rekenen en leest geen boeken. Is onverantwoordelijk. En dat moet in de toekomst ons land gaan leiden? De jeugd speelt niet buiten en wordt steeds dikker. Ze wordt verwend, is egoïstisch, heeft geen idealen. Een losgeslagen seksuele moraal. Groepsseks in de kelderboxen. Alcoholvergiftiging en comazuipen. Dat ik graag een nieuwe iPod wil, durf ik oma niet te vertellen. De jeugd is materialistischer en harder. Zie je wel.

De jeugd van tegenwoordig leest geen kranten, en had daarom de oproep van deze krant haar jeugd te vergelijken helemaal niet kunnen lezen. Dat is gek. Ik heb de krant gelezen. En dit is mijn jeugd.

Nina Kienhuis, 1989

    • Nina Kienhuis