De eeuw van de grote onttovering

Flippo's Foto: ZeWrestler rages speelgoed ZeWrestler

Mooi is pas mooi als het mooi gevonden wordt. Ik vond alles mooi toen ik jong was. Als vanzelfsprekend vind ik de tijd van toen het allermooist. Ik verlang naar het Land van Ooit, de tijd dat er nog gewoon flippo’s in een zak chips zaten, dat de jongens dinosaurusje speelden en de meisjes paardje. De tijd van de typemachine in de kleuterklas, dat je naar de juffrouw ging en zij dan las, alsof het echte woorden waren, niet alleen maar geram op een typemachine. In de jaren 90 bestond Sinterklaas en was mijn grootste zorg of ik morgen wel in de K’nex hoek mocht. De buurjongen had een gameboy en was dus mijn beste vriend.

Als ik er alleen nu was, en niet ook toen, had ik dat ene meisje misschien wel nooit ontmoet, dan was nu alles mooi en draaide Kerst om de Kerstman. Als je het mij vraagt is de 21ste eeuw tot nu toe één grote onttovering. Zowel Sinterklaas als de Power Rangers bleken niet echt te bestaan. Waar mijn moeder voorlas uit een boek en waar ik mij inbeeldde een dinosaurus te zijn, zit ik nu te gamen. Het Land van Ooit ging failliet. Misschien was de tijd van mijn jeugd wel zo mooi om het simpele feit dat ik het zo jeugdig heb mogen ervaren. Maar ach, wat weet ik er van, ik ben pas negentien.

Job Jesse Mulder, 1990

    • Job Jesse Mulder