'Ik wilde me blijven ontwikkelen'

Jos Leeser (44) was bankdirecteur, maar begon midden in de recessie voor zichzelf. „Ik moet mijn eigen omzet genereren en klanten binnenhalen.”

den bosch mijn recessie jos leeser foto rien zilvold Zilvold, Rien

„Voor de meeste van mijn vrienden is de crisis een abstract begrip. Ze werkten afgelopen jaar gewoon door, en hun salaris kwam elke maand netjes binnen. Voor mij werd het heel concreet. Ik zag hoe de wereld om me heen in razend tempo veranderde. Hoe de bank waar ik werkte in de problemen raakte, en hoe mijn eigen vermogen slonk door de scherpe koersdalingen op de beurs.

„Mijn loopbaan verliep gladjes. Ik begon als jongste bediende en klom telkens een stapje hoger. Tot ik op een gegeven moment directeur was bij Robein Bank. Prachtige baan, maar stiekem dacht ik wel eens: oké, wat moet ik hierna gaan doen? Directeur worden bij een andere, grotere bank? Het vanzelfsprekende van steeds maar meer en hogerop ging me tegenstaan. Net als de reistijd: ik zat drieënhalf uur per dag in de trein.

„Toen ik er bijna vier jaar werkte, kwam Robein in een overnameproces terecht. Het was kopen of gekocht worden. Het leek dat laatste te worden: een grote verzekeraar wilde ons overnemen, maar op het laatste moment ging de koop niet door. Daarop stapte de directeur-grootaandeelhouder van Robein op. Zelf wilde ik toen ook weg en voor mezelf beginnen. Ik zag geen toekomst meer binnen de bank. Ik besloot om ontslag te nemen, maar werd overgehaald om nog negen maanden te blijven en in die tijd verschillende toekomstscenario’s voor de bank te onderzoeken.

„Vanaf het moment dat ik daarmee akkoord ging, veranderde de financiële wereld razendsnel: in september 2008 ging de Amerikaanse zakenbank Lehman Brothers failliet, en ook wij ontkwamen niet aan de gevolgen daarvan. Alles stortte in. Ik heb in de maanden die volgden keihard gewerkt om de bank erdoorheen te slepen. Daardoor had ik amper tijd om me met mijn eigen toekomst bezig te houden.

„Toen in april 2009 mijn contract bij Robein echt ophield, moest ik even met de ogen knipperen. Wat nu? De wereld zag er heel anders uit. Ik liep keihard tegen een ingestorte economie aan. Zie daar als startend ondernemer maar eens tussen te komen. De afgelopen jaren heb ik wel een financiële buffer opgebouwd om het een jaar uit te kunnen zingen, maar je wilt uiteindelijk toch gewoon werken en geld verdienen. Ik balanceer niet graag op het randje. Gelukkig zag ik al snel een gat in de markt: de crisis was ontstaan doordat er jarenlang verkeerde en complexe beleggingsproducten zijn verkocht, ook aan particuliere beleggers, al wisten de mensen die het verkochten daar echt niet altijd vanaf. Ik besloot om particulieren met verkeerde producten te helpen en startte een adviesbureau dat zich bezighoudt met financiële mediation. Bij geschillen tussen particuliere beleggers en financiële instellingen, probeer ik de zaak in der minne te schikken. Beleggers die veel geld waren verloren, kunnen mij inhuren om een quickscan te maken van hun beleggingsportefeuille. Ik kan snel zien of die producten deugen of niet.

„Ik had het meteen druk. Het liep lekker, want ik beheers dat kunstje wel. Precies dát werd na een paar maanden het probleem: ik kán dit al, en van het idee dat ik nog jaren hetzelfde trucje moet doen, werd ik niet heel blij. Ik wilde breder bezig zijn en mezelf blijven ontwikkelen.

„Via een klant kwam ik in contact met Claassen, Moolenbeek & Partners, een bedrijfskundig en bancair adviesbureau. Zij begeleiden ondernemers bij de start van hun bedrijf, maar ook bij een mogelijke doorstart, groei, financieringsvraagstukken en bedrijfsoverdracht. Sinds 1 december ben ik daar partner. Ik werk nu onder hun paraplu, maar ben wel zelfstandig adviseur. Ik moet gewoon mijn eigen omzet genereren en eigen klanten binnenhalen.

„In dit werk komt voor mij alles van de afgelopen jaren samen: financiering, ondernemingsplanning, coaching en managementondersteuning. In feite kan ik nu aan klanten laten zien wat ik zelf de afgelopen jaren heb meegemaakt en geleerd. Die veelzijdigheid is heerlijk. Loondienst hoeft voor mij dan ook niet meer. Al die politieke spelletjes, ik ben blij dat ik daar vanaf ben.”