Wonderdienst in Nijkerk

In: Sporthal Corlaer in Nijkerk Aanwezig: tweeduizend bezoekers Dienst: Evangelische genezingsdienst

Achterpagina rubriek Hemel&Aarde dinsdag 22 december Artikel: Anil Ramdas Foto:We zijn aanwezig tijdens een Genezingsdienst in Sporthal Corlaer in Nijkerk.De bekende evangelist Jan Zijlstra zal in deze dienst voorgaan. Sinds 1998 doorkruist hij het hele land met speciale genezingsdiensten. Wonderen gebeuren nog steeds. In onze genezingsdiensten zien wij altijd dat Jezus Christus ook vandaag de dag nog vele wonderen doet. Foto: Luciana Caputo Caputo, Luciana

Het is donker en verlaten in de buitenwijk van Nijkerk, die zo nieuw is dat die nog niet voorkomt op onze tomtom. Maar daar, bij een sporthal, is drukte te ontwaren. Verkeersregelaars dirigeren ons naar nog donkerder zandvelden, uit auto’s stappen groepen jongeren, rond de twintig, vrolijk pratend, alsof ze naar de dansclub gaan. Maar ze gaan niet naar een dansclub. Ze gaan naar een wonderdienst.

Tientallen gastheren en -vrouwen in de sporthal geven alle tweeduizend bezoekers een hand en wensen hun een gezegende bijeenkomst toe.

Op de stoelen liggen allerlei papieren en exemplaren van het magazine van de Levensstroom Gemeente (oplage 140.000). De band begint met een swingende beat die past bij de leeftijd van de aanwezigen, maar de tekst is niettemin: „O breng de dwalenden thuis.”

Om acht uur betreedt evangelist Jan Zijlstra het podium. Het publiek staat op, steekt de handen in de lucht, maar in plaats van de mensen op te zwepen, neemt hij droogjes de papieren door die op de stoelen lagen: een folder voor een profetische reis naar Israël die hij iedereen aanraadt, aankondigingen voor kerstbijeenkomsten, een machtigingsformulier om geld over te maken als je geen cash bij je hebt. „Geef gul”, zegt hij. „Want weet u wat deze avond in zo’n sporthal kost? 14.000 euro.”

Geroezemoes in de zaal. „Ja, daar staat u wel van te kijken hè?” Medewerkers komen langs om de ingevulde formulieren op te halen. Zijlstra: „U mag mij maandagochtend bellen om te vragen of ik uit de kosten ben gekomen. En hoe u het tekort kunt aanvullen.” Gelach.

Een half uur later is het ernst. „We hebben Lisa in de zaal, Lisa, waar ben je?” vraagt Zijlstra. Een vrouw van in de dertig uit de vierde rij rechts komt naar het podium. „Vertel wat er is gebeurd”, zegt hij.

Lisa: „Ik ben genezen.”

Zijlstra: „Waarvan?”

Lisa vertelt over haar bekkeninstabiliteit na de bevalling. Ze leed pijn, pijnpoli’s konden niets voor haar doen, ze belandde in een rolstoel. Ze hoorde over de Levensstroom: „U hebt toen voor me gebeden. Ik zakte door mijn knieën en ik was genezen.”

Luid applaus uit de zaal.

Zijlstra: „Ik heb je niet genezen. Zeg wie je heeft genezen.” Lisa: „Jezus Christus.” Zijlstra: „Wie heeft je genezen?”

Lisa, met stemverheffing: „Jezus Christus.”

Zijlstra prijst de Heer, maar als we de medische wetenschap mogen geloven en bekkeninstabiliteit op den duur vanzelf overgaat, is het wonder niet zozeer de genezing zelf, als wel de timing.

Jaap de Boer wordt geroepen. Hij had een hernia, de operatie had niet geholpen, hij liep op krukken, er volgen allerlei medische details. Maar al tijdens het gebed van Zijlstra voelde hij een explosie in zijn rug, een warme straal, de pijn vloeide weg. Er zijn meer getuigenissen – een vrouw met huidkanker, een drugsverslaafde, die juist op de dag waarop hij zelfmoord wilde plegen, een evangelist aan de deur kreeg – veel privégeschiedenissen worden openbaar. Dan zegt Jan Zijlstra: „Hier in Nijkerk zijn er ook zieken en zwakken, prostituees, verslaafden, dronkaards. Steekt uw hand op, laat Christus uw zonde vergeven. Is er een alcoholist in de zaal?”

Even is het stil, iedereen kijkt rond, nieuwsgierig, of verschrikt. Een man in een zwarte trui steekt aarzelend zijn hand op, bijna verlegen. „Kom naar voren, komt allen naar voren, als u genezing wilt.”

Er lopen bijna honderd mensen naar het podium, Zijlstra gaat midden tussen ze staan en bidt. Daarna lopen ze in een rij naar achteren, door een deur waarop een papiertje is geplakt met: Nazorg.

Daar mogen wij niet naar binnen. Om redenen van privacy.

Anil Ramdas bezoekt tweewekelijks een geloofsgemeenschap. Reacties en suggesties: ramdas @nrc.nl

    • Anil Ramdas