Tweedekansboeken

Soms – vrij vaak eigenlijk – begin je aan een boek, en dan valt het tegen en begin je aan iets nieuws. Héél soms komt het er later dan toch nog eens van om datzelfde boek weer op te pakken en er opnieuw in te beginnen. En nog uitzonderlijker – en dubbel fijn – is dat het dan het een geweldig boek blijkt te zijn.

Eigenlijk wist ik daar zelf maar één voorbeeld van: ik heb dat gehad met De Avonden. Op school aan begonnen, voor de lijst – niet om door te komen. Vervolgens vertelde iemand tijdens mijn studie dat haar vader er in december altijd uit voorlas en hoe ze hield van dat boek. Ik probeerde het nog een keer en ik was verkocht.

Inmiddels heb ik een bloedhekel aan de manier waarop vooral mannen van middelbare leeftijd met Gerard Reve kunnen dwepen, maar wat De Avonden betreft hebben ze wel gelijk.

En nu heb ik ineens weer zo’n boek. Een paar jaar geleden las iedereen in mijn omgeving A.M. Homes. Ik kocht haar roman This book will save your life (met die zes donuts voorop) en kwam maar een paar pagina’s ver. Ik gaf het weg. „Iedereen vindt het goed”, zei ik er laf bij.

Geen idee waarom ik het nu opnieuw gekocht heb, maar het blijkt inderdaad geweldig te zijn. Het heeft wel iets van De Avonden, maar dan overdag – De Dagen, zeg maar. Een man komt tot de ontdekking dat hij leeft – daar komt het zo’n beetje op neer, hoe raar het ook klinkt – en hij probeert daarmee om te gaan.

Hij leert ook opnieuw met mensen om te gaan, en gelukkig zijn het dan niet allemaal zoetsappig goede contacten die hij opdoet, maar zitten er ook rotzakken tussen. Wat het heel echt maakt, en waardoor je ook de ongeloofwaardige dingen gelooft die hij meemaakt (hij redt een paard uit een gat in de grond).

Het heeft iets prettig decemberigs, het verschijnsel van die tweedekansboeken. Benieuwd met welk boek het me nog een keer gaat gebeuren.

Misschien moet ik volgend jaar A Christmas Carol maar weer eens oppakken – dat had tenslotte De Nachten kunnen heten.

ellen de bruin

    • Ellen de Bruin