De baseball op z'n kop

Een commissie werkt sinds kort aan aanpassing van de honkbalregels in Amerika.

Met het inkorten van de wedstrijdduur worden hogere kijkcijfers verwacht.

PHILADELPHIA - OCTOBER 27: Rain falls during game five of the 2008 MLB World Series between the Tampa Bay Rays the Philadelphia Phillies on October 27, 2008 at Citizens Bank Park in Philadelphia, Pennsylvania. Doug Pensinger/Getty Images/AFP AFP

Gaat de bezem door het honkbal in Amerika? De voorzitter van de honkbalbond, Bud Selig, heeft een veertien man sterke commissie benoemd die de regels van baseball gaat aanpassen. „Er zijn geen heilige koeien”, aldus Selig, waarmee hij bedoelde dat alle onderdelen van het honkbal ter discussie staan. De commissie bestaat uit vier trainers, vier clubeigenaren, vier clubvoorzitters, columnist George Will en Frank Robinson, een medewerker van Selig en tevens de enige Afro-Amerikaan in de commissie. Selig zou enkele wijzigingen nog vóór het begin van het nieuwe seizoen willen invoeren.

De eerste bijeenkomst is 13 januari in Phoenix, met alle clubeigenaren erbij. De vier trainers in de commissie, allen veteranen, kunnen zo lang niet wachten. Joe Torre (LA Dodgers), Mike Scioscia (LA Angels), Tony La Russa (St. Louis Cardinals) en Jim Leyland (Detroit Tigers) hebben onderling al contact gehad over veranderingen van de spelregels en de modernisering van de sport zodat die ook voor een jong publiek aantrekkelijk blijft.

Om de commissie niet voor de voeten te lopen, weigert Selig (75) zijn ideeën over de toekomst van het honkbal prijs te geven. Maar uit berichten in de Amerikaanse media is duidelijk geworden welke facetten van de oudste volkssport van Amerika hij ter discussie wil stellen. De twee belangrijkste zijn de lengte van het seizoen en de duur van elke wedstrijd. Beide zijn van invloed op de kijkcijfers en toeschouwersaantallen, die overal in Amerika zijn afgenomen, behalve in ‘de laatste honkbalsteden’ New York en Boston.

Nog niet zo lang geleden begon het seizoen in april en werden de laatste duels begin oktober gespeeld. De World Series, de traditionele finale, viel samen met het begin van het footballseizoen. Inmiddels worden de play-offs om commerciële redenen uitgerekt. Honkbal in november is geen uitzondering. Probleem 1 is dat het weer in de late herfst niet altijd meewerkt. Dit jaar werd een wedstrijd in Denver na sneeuwval afgelast en een duel in New York uren onderbroken vanwege een plensbui. Probleem 2 is dat het footballseizoen eind oktober goed op gang is. Football is met afstand de populairste sport van Amerika. Honkbal kan er zelfs tijdens de belangrijkste wedstrijden aan het eind van het seizoen niet mee concurreren.

Een net zo groot knelpunt vormt de lengte van de individuele wedstrijden. Een gemiddeld duel duurt ruim drie uur. Ooit werd dit gezien als een van de charmes van de sport, die daarmee haaks heette te staan op het jachtige Amerikaanse leven buiten de stadions. Nu wordt daar anders over gedacht. Het trage tempo van honkbal geldt nu als publieksvijandig of zelfs als tijdverspilling. Steeds minder gezinnen kunnen het zich veroorloven hele avonden op de tribune of achter de tv door te brengen. De sport moet dus korter, maar de vraag is of dit mogelijk is zonder het karakter ervan wezenlijk aan te tasten. Negen innings zijn negen innings; daaraan wil niemand tornen. De wisseling van de werpers zou kunnen worden beperkt, of het overleg van de trainer met de pitcher op het veld worden afgeschaft. Deze ‘dode spelmomenten’ vormen voor de pure honkbalfan echter een wezenlijk onderdeel van de sport.

De commissie zal zich ook buigen over het niveau van de scheidsrechters en de uitbreiding van de instant-replayregel, die nu al voor de beoordeling van homeruns geldt; door het toegenomen aantal camera’s en de voortschrijdende techniek wordt elk spelmoment direct en in slowmotion herhaald, fragment na fragment. Arbitraire dwalingen zijn dus voor iedereen zichtbaar. Tijdens wedstrijden in het reguliere seizoen worden missers van scheidsrechters vaak nog door de vingers gezien. Maar dat geldt niet voor een duel in de play-offs, waar een beoordelingsfout van de arbiter kan leiden tot eliminatie van een team. Fans praten daar langdurig over door op internet, waardoor de integriteit van de sport in het geding komt.

Een mogelijke oplossing ligt in de toepassing van de instant-replayregel bij de belangrijkste en meest omstreden spelmomenten. Deze zijn: het duel tussen werper en slagman (slag of wijd?) en het al dan niet ‘veilig’ bereiken van het honk door een speler na een honkslag of een gestolen honk, een ‘bang bang play’. Bij dergelijke complexe spelsituaties zou de techniek de (vier) scheidsrechters voortaan te hulp kunnen schieten.

Een lang gekoesterde wens onder kenners is een eenduidige opstellingsregel voor beide liga’s. Sinds 1973 kent de American League de designated hitter (DH) een extra slagman ter vervanging van de werper. De Nationale League kent geen ‘DH’; daar komt de werper gewoon aan slag. De vraag is welke liga zich hier gewonnen gaat geven.

    • Menno de Galan