Tranen langs de wielerbaan

Het baanwielrennen in Apeldoorn is dankzij de nieuwe sporthal opgeleefd.

Deze week is in het Omnium de zesdaagse, over twee jaar wordt hier het WK baanwielrennen gehouden.

WFA17T:6DAAGSE APELDOORN:APELDOORN;20DEC2009-6 Daagse van Apeldoorn in het Omnisport.WFA/adg/str.Arjan de Graaf WFA ARJAN DE GRAAF

De Zesdaagse, is dat niet zo’n wielerevenement in een lawaaiige, naar bier, sigaretten en braadworst stinkende sporthal waar de sport meer kermisattractie is dan een demonstratie van atletische vermogens op de fiets? Ja, zo staat het te boek, als een vooral door de commercie ontaard sportfeest. Maar wie zich dezer dagen naar de kolossale sporthal Omnisport in Apeldoorn begeeft om de zesdaagse te volgen, wordt vergast op pure wielersport.

De zogenoemde vipboxen, waar prominenten en sponsors zich met sport als excuus te goed doen aan eten en drinken, zijn er wel. De bekende muziek, de zangers en orkestjes, de biertap en de bekende harde stemmen van de omroepers ook. Maar ze overheersen niet. De eerste Zesdaagse van Apeldoorn is sport. Deze zesdaagse is een voortzetting van het baanwielrennen dat in Apeldoorn op de betonnen baan van wielervereniging De Adelaar gestalte kreeg, een inzinking kreeg door de afbraak tien jaar geleden, maar door de permanente baan in Omnisport sinds vorig jaar weer glorieert.

Hans van Bon, vader van drie wielrennende zonen onder wie Leon (tweevoudig etappewinnaar in de Tour de France, tweevoudig Nederlands kampioen) vertegenwoordigt het Apeldoorns elan. Niet te stuiten in zijn verhalen, niet te stuiten in zijn ambities is de oud-schooldirecteur en drijvende kracht achter de wielerclub De Adelaar. Nadat zijn zoon Leon (38) op de baan de afsluitende sprint van een afvalkoers heeft gewonnen, begint hij aan zijn verhalen. Provinciale frisheid? „Jazeker, zie je al die bloemen, gratis geschonken. De gemeente steunt ons bij alles, qua geld en ambities. Vanaf het begin, toen de plannen over deze hal begonnen, werden onze ideeën over een permanente wielerbaan serieus genomen. Over twee jaar is hier het WK baanwielrennen. Deze zesdaagse is maar een onderdeel van al onze bezigheden. Baanwielrennen leeft hier. Deze baan is 250 meter, geschikt voor alle onderdelen. Kom eens kijken, elke dag is de baan bezet, met renners van alle leeftijdscategorieën.”

Naast de verhalen van Van Bon staan die van organisator Frank Boelé, verantwoordelijk voor de zesdaagsen in Amsterdam en Rotterdam. Boelé is de man met ervaring, vandaar dat Libéma Procycling (directeur is oud-renner Cees Priem) zijn expertise heeft gebruikt om een en ander in goede banen te leiden. „Ik was gecharmeerd door het enthousiasme, veel jonge renners in het voorprogramma, trio’s in plaats van duo’s, omdat de baan langer is dan andere banen. Het is een begin, het is anders dan de tradities in Rotterdam en Amsterdam. Geef ze een kans.”

Kort nadat oud-wielrenner Henk Lubberding het startschot van de avond heeft gelost, mag Hans van Bon doorgaan met zijn verhalen van de baansport in Apeldoorn en omgeving. „Elke dag is deze baan bezet, met tachtig tot honderd renners van alle leeftijden. We hebben fietsen, dernies (achtervolgingsmotoren), tandems, helmen, kleding, allemaal ter beschikking gesteld door sponsors, door de provincie en de gemeente. Deze baan heeft een stimulans gegeven voor het baanwielrennen. Dat op olympisch niveau nummers als achtervolging verdwijnen is jammer, maar er is genoeg voor jonge jongens en meisjes om zich te bekwamen. Baanwielrennen is toch prachtig om te doen, maar ook om naar te kijken. Kijk om je heen”, zegt hij. „De jeugd heeft de toekomst, zeggen ze. Maar je moet ze wel een toekomst bieden.”

Zeven wielerclubs uit het oosten van Nederland zijn deelnemer aan het wielerplan Omnisport. Ze betalen mee, aan de trainingen, leveren trainers die opgeleid zijn en doen mee aan clinics. De Adelaar is een begrip in Apeldoorn en omgeving. Henk Lubberding, uit het naburige Voorst, weet nog hoe hij als wegrenner conditie opdeed op de betonnen baan. Nu gebruikt hij de permanente houten baan van Omnisport voor zijn wielerschool. „Ik zie bekenden, mannen die van de wielersport houden. Daar krijg ik tranen van in de ogen. Dit is puur natuur. Excuus, ik mot nou effe naar de tribune, want we willen de koers volgen.”

De Belg Patrick Sercu is wedstrijdleider, recordhouder met 88 zesdaagseoverwinningen. Hij is gelaten, maar hoopvol. „Zesdaagsen moeten sfeer hebben, zoals vroeger in Gent en Antwerpen met Peter Post en Rik van Steenbergen. Moeilijk om dat te evenaren. Dit is wat anders dan ik heb meegemaakt als renner en organisator. Deze mensen willen iets nieuws. Dat is mooi. Als je van de sport houdt heb je mensen nodig die van oude dingen iets moois maken.”

Martin Bruin, juryvoorzitter in Apeldoorn en vaak juryvoorzitter in de Tour de France, zegt dat hij goed oplet. „Ik ben blij met deze zesdaagse. Vijftien jaar geleden hebben renners en organisatoren de zesdaagse verpest. Wie het meest betaalde, die won. Slechte zaak voor de sport. Ik geloof dat het de goede kant op gaat. Ik zie dat ze het sportief uitvechten.”

Of Apeldoorn een succes wordt is onduidelijk. Cees Priem (oud-zesdaagserenner) meent als directeur van Libéma dat „de provincie een kans verdient”. Zesduizend zitplaatsen telt Omnisport, per dag trekt de zesdaagse duizend mensen. „De zesdaagse is een test voor de organisatie. In 2011 is hier het WK baan. Tegen die tijd is Apeldoorn het centrum van de wielerwereld.”