Goed genoeg voor 48 seconden

Veel sterren stonden al voor een camera toen ze nog onbekend waren. Vaak zijn die beelden nu op internet te vinden. Eerste in een serie: Marilyn Monroe.

Opeens zwiept de deur van zijn kantoortje open. De zojuist door zware jongens belaagde privédetective Sam Grunion grijpt zijn kans en haast zich naar buiten. Maar tegelijk schrijdt door dezelfde deur een adembenemende blondine in een glanzende strapless-jurk naar binnen, met weelderige lokken tot op haar blote schouders.

Grunion, in wie wij moeiteloos Groucho Marx herkennen, weet niet hoe snel hij op zijn schreden kan terugkeren. Gretig, met rollende ogen, vraagt hij wat hij voor deze dame kan betekenen. „Ik wil dat u mij helpt”, lispelt zij. „Er zitten een paar mannen achter mij aan.” En de privédetective antwoordt: „Werkelijk? Ik snap niet waarom!” Het scènetje duurt maar 48 seconden. Het is afkomstig uit de goeddeels vergeten film Love Happy uit 1949, die volgens kenners niet alleen de laatste was waarin de Marx Brothers gezamenlijk optraden, maar ook de slechtste. De 23-jarige Marilyn Monroe had een walk-on part, zoals dat in filmjargon heet. Haar optreden had alleen maar ten doel om Groucho Marx die grap te kunnen laten maken. Na zijn woorden werd ze pijlsnel de deur uitgewerkt.

Volgens diverse bronnen had de beginnende actrice, die volgens de burgerlijke stand Norma Jeane Baker heette, maar liefst een week lang voor de spiegel geoefend op het languissante loopje waarmee ze Marx het hoofd op hol moest brengen. Eén bron zegt zelfs dat ze opzettelijk een stukje van één van beide hoge hakken had afgebroken, zodat haar tred vanzelf heupwiegend werd. Zelf heeft Monroe later verklaard dat dat allemaal onzin was: ze liep altijd zo.

Love Happy was niet de eerste film die Marilyn Monroe maakte. Een paar jaar eerder had ze al in een paar films gefigureerd en zelfs een piepklein bijrolletje gespeeld. Toch schoot haar carrière niet erg op. Toen ze auditie deed bij Groucho Marx – die haar drie keer heen en weer liet lopen en daarna zei dat ze aangenomen was – had ze geen contract met een filmstudio.

Af en toe poseerde ze voor een fotograaf, in min of meer pikante poses, voor het geld. Ook toen Love Happy niet onmiddellijk tot nieuwe filmrollen leidde, zag ze zich gedwongen tot zo’n fotosessie. Dat werden de fameuze naaktfoto's die later in Playboy zouden verschijnen. Maar tegen die tijd was Marilyn Monroe al beroemd.

Bekijk Marilyn Monroe First Screen Appearance 1949 via nrc.nl/achterpagina

    • Henk van Gelder