'Waar onwetendheid geluk brengt'

Begin deze maand publiceerde schrijver Leon de Winter in NRC Handelsblad een 2.724 woorden tellend epistel waarvan de strekking luidde: de aarde warmt helemaal niet op, en al zou de aarde wél opwarmen dan is dat niet door menselijk toedoen, en al zou het wél door menselijk toedoen zijn, dan is dat niet bewezen, en al zou het wél bewezen zijn dan is er geen consensus over, en al zou er wél consensus over zijn – dan nog gelooft Leon de Winter het niet.

En dat dan 45 alinea’s lang.

Leons grootste bezwaar tegen de „klimaathysterie” luidde, kort samengevat, dat de bewijsvoering voor de opwarming van de aarde helemaal niet zo hard en onomstotelijk was als de meeste politici, journalisten en wetenschappers deden voorkomen. Zijn inzet was dan ook om de „onderste steen boven” te krijgen, ook al was die steen een regelrechte bedreiging voor al die „individuen en organisaties die willen voorkomen dat het brede publiek te weten komt dat de ‘harde’ wetenschap van klimaatonderzoekers misschien zo zacht is als boter”.

Nee, dan De Winter:

„Het lijkt erop dat opwarming en lichte afkoeling tot de onvermijdelijke fluctuaties horen van het klimaat op aarde.” „Australisch onderzoek lijkt te suggereren dat een dramatische toename van CO2 geen effect heeft op de temperatuur op aarde.” „Belangrijkere factoren ten aanzien van klimaatveranderingen lijken andere broeikasgassen te zijn.”

Het lijken bijna argumenten.

Kijk, van mij mag De Winter Al Gore, Bono en Obama best „de onheilsprofeten van de 21ste eeuw” noemen, maar hoe geloofwaardig is dat als hij twee alinea’s daarvoor zélf orakelt dat „milieuactivisten in Kopenhagen zullen pleiten voor het opzetten van een soort wereldregering” die „alle activiteiten die met productie van goederen en diensten te maken hebben en dus broeikasgassen aanmaken – ofwel, alles wat wij doen – onder curatele wil plaatsen”. Kom aan Leon, maak je niet druk: als het klimaatprobleem de afgelopen twintig jaar iets heeft aangetoond, dan is het wel het volstrekte onvermogen van overheden om het almachtige bedrijfsleven ook maar één strobreed in de weg te leggen.

De constatering van De Winter dat „de wetenschap van klimaatontwikkelingen bij lange na niet voltooid is” onderschrijf ik volledig. En zijn aanbeveling om ons niet „gek” te laten maken, juich ik van harte toe. Maar de Britse poëet Thomas Gray dichtte ooit: „Waar onwetendheid geluk brengt, is het dwaas om wijs te zijn.”

Dat is niet hetzelfde als scepsis, Leon.

    • Rob Wijnberg