Snowbusiness

Als het niet spontaan sneeuwt, dan maak je toch sneeuw. Voor 3.000 euro heb je een wit dorpsplein.

foto: Lars van den Brink Kunstsneeuw Brink, Lars van den

Water, lucht en stikstof. Samen wordt dat sneeuw. Een wintertafereel.Het plein in kerstsfeer, de sleehelling, de witte skihut waren ’s ochtendsvroeg nog het werkterrein van sneeuwmakers. Twee mannen van Polar Europe – ‘We let it snow’ – uit ’s Graveland met oorbeschermers. Sneeuw maken maakt herrie.

Waar de sneeuw zal komen, staat een blauw plastic tentje met een rookpluim erboven. Drie slangen erin voor de ingrediënten. De compressor stuwt onder hoge druk de lucht binnen, de waterleiding levert het water. Twee tankwagens brengen stikstof.

De lucht vernevelt het water in de tent. De ijskoude stikstof verandert bij min 196 graden van vloeistof in gas. Het gas bevriest de waterdruppels. De druppels worden sneeuwkristallen. Na een uurtje draaien, zit het tentje vol. Dertien kuub wit wonder.

Het maken van de sneeuw gaat puur natuur. Water en lucht. 100 procent natuurlijk. En stikstof, dat zit gewoon in de lucht. Goed, de compressor loopt op diesel, de stikstof komt uit de air separating unit in de fabriek. Maar de sneeuw zelf is echt, je kunt ’m eten.

Voor een sneeuwhelling van 60 meter lang bij 5 meter breed en een sneeuwpak van 30 centimeter is 90 kuub sneeuw nodig, zeven keer een tentje vol. Kosten: 11.000 euro. Het is de stikstof die het zo duur maakt.

Voor een euro of twee-, drieduizend kun je een pak sneeuw krijgen waar je al wat mee kunt. Niet genoeg om op te sleeën, maar wel voor een wit dorpsplein, of voor een sneeuwballengevecht. Yukigassen is de nieuwste rage. Uit Japan. Een soort paintball met sneeuwballen. Polar Europe levert de ballen kant en klaar. Een koffertje met vijftien holle uitsparingen. Sneeuw erin. Klaar.

Een Australiër heeft ooit bedacht om sneeuw te maken in een afgesloten ruimte. Een vondst. Ongeacht de buitentemperatuur komt er sneeuw in het tentje. Het kan altijd en overal. Polar Europe doet het in Taiwan, Mexico-City, Zuid-Afrika. Het mooist wordt het als de temperatuur in het tentje rond de min tien graden blijft. Dan worden de vlokken niet te nat en niet te droog. Normale sneeuw. Maar alles kan uiteraard worden aangepast aan de wensen van de klant. Want er is no business like snowbusiness.

Een dankbaar product, dat is het. Zodra het tentje wordt opgetild en de sneeuw eronder tevoorschijn komt, gaan de mensen juichen. Zeker als ze nooit eerder sneeuw zagen. Het werkt als een magneet. Je deelt scheppen uit en iedereen duikt eropaf. Magisch.

Alles wat nodig is om sneeuw te maken, past in één bestelbusje. Het frame, de tent, zandzakken. En de snow-how van Polar Europe zelf natuurlijk. Kan de sneeuw niet op locatie gemaakt, dan maakt Polar het in eigen huis, stopt het in koeldozen en brengt het.

Moet er vallende sneeuw komen? Dat kan. Dan wordt het kiezen tussen papieren of plastic vlokken. Papier is mooi voor een witte gevel. Het blijft goed plakken en is dus ideaal voor verticale vlakken. Plastic sneeuw glijdt overal van af, maar is prima voor decoratie van de etalage. Dwarrelende sneeuw? Kan ook. Met sneeuwvalmachines lijkt het net alsof de vlokken uit de lucht vallen.

En dan ziet het dorpsplein, de strandtent, de universiteitscampus eruit als een zeventiende-eeuws tafereel van Hendrik Avercamp. Voeg zelf nostalgische geuren en smaken toe. Oliebollen en appelflappen. Glühwein en Jägertee. Erwtensoep en andijviestamppot.