De maan - alweer!!

Dr. Zeepaard kreeg deze week veel post. Vorige week gaf hij antwoord op de vraag: Waarom zien we altijd dezelfde kant van de maan?

Dat komt doordat de maan precies even snel om de aarde draait als om haar eigen as, zei Dr. Zeepaard.

Maar daarmee waren de briefschrijvers niet tevreden. ‘Het kan toch geen toeval zijn dat de maan zo draait? En hoe is dat dan gekomen?’

Tja, het is waar, ooit draaide de maan veel sneller om haar as. Als er toen al mensen op aarde hadden geleefd (wat dus niet zo is) dan hadden die de maan van alle kanten kunnen bekijken. Ook toen hield de zwaartekracht de maan en de aarde bij elkaar. De aarde trekt aan de maan, en de kleinere maan trekt een beetje aan de aarde. Ze trekt bijvoorbeeld aan het water uit de oceanen. Zo ontstaan vloed en eb.

De grap is: omgekeerd gebeurt er net zoiets, zelfs al is er geen water op de maan. Doordat de aarde aan de maan trekt, stulpt de rotsachtige maan namelijk een beetje uit. En die uitstulping (als een rugbybal van voren gezien) wijst naar de aarde. Alleen: rotsen stromen niet zo snel als water in zee. Dus toen de maan sneller wentelde dan nu, draaide die uitstulping steeds nog een stukje mee. Hij wees dan nog even schuin langs de aarde in plaats van er recht naartoe.

Maar ja, de zwaartekracht trekt harder aan plekken met meer massa – aan plekken met veel zwaar gesteente. De aarde trok harder aan die uitstulping dus. Zo werd de maan afgeremd. Alsof er, terwijl je pirouettes draait, iemand even aan je arm gaat hangen.

Dat gebeurde net zo vaak tot de maan ten opzichte van de aarde niet meer draaide. Of: tot ze in dezelfde tijd één rondje om de aarde draaide, en één rondje om haar eigen as. MvdH

Ook een vraag? Mail: zeepaard@nrc.nl en maak kans op een T-shirt.