Circus op alle niveaus

Het laatste verslag van belangrijke ontwikkelingen op de klimaatconferentie in Kopenhagen.

Paul Luttikhuis

De laatste dag van de klimaattop was een surrealistisch spektakel dat zich op drie niveaus afspeelde.

Het meest ondoorgrondelijk waren de officiële onderhandelingen van de COP, de ‘Conference of the Parties’. Een hele zaal vol met delegatieleden worstelde zich punt voor punt door allerlei teksten over de volgende fase van het Kyoto-protocol en de langetermijnstrategie. „In punt 2b sectie c is toegevoegd...” Als niemand bezwaar maakt, wil ik voorstellen verder te gaan met wijziging in de volgende paragraaf, zei de voorzitter. En dat ging uren zo door.

Daarnaast was er het atrium, waar delegatieleden, journalisten en het laatste restje waarnemers van de milieugroepen dat nog toegang had tot het Bella Center elkaar ontmoetten. ‘Heb jij nog wat gehoord?’ ‘Het schijnt dat Obama en Wen nu al voor de tweede keer bij elkaar zitten.’ Dit was de ombestemde wereld van de geruchten en roddels.

Van hieruit werd heel af en toe een glimp opgevangen van het derde en zonder twijfel belangrijkste niveau, dat zich verder echter grotendeels achter de gordijnen afspeelde. Een fotograaf wist Obama op de rug en vanuit de verte vast te leggen. De Indiase minister van Milieu Ramesh kwam aangelopen en zei „we zijn er bijna uit”, waarna hij weer voor uren verdween.

Tot twee keer toe werd de grote perszaal bestormd door journalisten na een gerucht dat Obama zou komen. En toen de Amerikaanse president eindelijk zijn persconferentie gaf, zaten de meeste journalisten in een andere zaal al meer dan een kwartier te wachten op een delegatie van de Europese Unie, die wel keurig zijn komst had aangekondigd.