Mister Motley

Mister Motley is het slimste, het raarste en het mooiste tijdschrift over beeldende kunst dat Nederland kent. Het is uniek, een tijdschrift dat telt: het laat zien dat je in de beeldende kunst terecht kunt voor álles wat er in het leven toe doet, van liefdesverdriet tot kantoorplezier.

Mister Motley mag niet stuk!

„De subsidieaanvraag was laat”, zegt Jan Jaap Knol, directeur van het Fonds voor Cultuurparticipatie. Het zou goed zijn dit zwakke argument te heroverwegen. Moet een subsidiënt stipt formalistisch zijn ten koste van een onvergelijkbaar levendig en eigengereid tijdschrift?

En daar komt nog wat bij. Knol moet toegeven dat hij het Mister Motley niet nadoet: het tijdschrift maakt een ideaal waar, of een ‘politiek doel’, waar hogerhand slechts van droomt. Bij Mister Motley is beeldende kunst voor jongeren vanzelfsprekend; het tijdschrift weet een veel bejaagde doelgroep zomaar te bereiken. En voor alle duidelijkheid: ik ben ervan overtuigd dat een hele rits grotemensen en professionals in de kunst dit blad, net als ik, met voorrang leest en bekijkt.

Nergens zijn beeld en tekst zo aan elkaar gewaagd als bij Mister Motley. Nergens wordt zo soepeltjes zichtbaar dat de wereld van de kunst en die van onze gevoelens en gedachten één zijn. Noem mij nog één zo’n tijdschrift waar de makers hun eigen kritische distantie niet belangrijker vinden dan de kunst. Het bestaat niet. Iedereen heeft het druk met opiniëren. En het bewijzen van die kritische distantie – voor recensenten en subsidiënten – weegt al vaak genoeg zwaarder dan de kunst. Zoals hier.

Als dat het einde van Mister Motley moet betekenen is dat niet jammer, maar onvergeeflijk.

    • Wilma Sütö