Ambtenaren weigeren lichttherapie

In de gadget-winkel op Schiphol zag ik een lamp en in die lamp kon je kijken en als je maar strak genoeg in die lamp keek, was je meteen weer vol energie. Het was een lamp met blauwig licht, gevat in een lijst, zodat het wat meer op een cadeau leek. Een cadeau om ‘je zelf te verwennen’ of om er een vermoeide relatie mee op te peppen.

Op het frame stond dat het om een Philips lichttherapielamp ging. ’t Ding was stevig afgeprijsd.

Meestal zie je in gadget-winkels producten die je niet echt serieus moet nemen. Maar Philips nam het heel serieus, zag ik. „Zonder dat het uw dagelijkse routine zal verstoren, kunt u energie op doen en u weer fit voelen!” stond op de verpakking. De energieproducerende hormonen zouden toenemen en de slaapveroorzakende hormonen krimpen. De lichttherapielamp was medisch door en door verantwoord. Tuur per dag een kwartier in de lamp en je haalt gegarandeerd je honderdste, daar kwam het op neer.

Lichtgebrek is de bron van alle ziektes. Licht maakt vrolijk en bestrijdt de duisternis. Zo luidde de tot dusver zorgvuldig verborgen gehouden tip. Philips onthulde nu die panacee, tot heil van de mensheid.

Dat de lamp was afgeprijsd kwam omdat-ie in de gadget-winkel stond. Bij een apotheker telde je er vlot het driedubbele voor neer.

Lichttherapie is handel. Lichttherapie is mode. Alleen met lichttherapie kun je de dips te lijf, de stress, de katers tussen de feesten door.

Er zijn al hotels met lichttherapie-kamers. Er zijn cafés die een broodje lichttherapie serveren.

In Portugal, waar ik woon, is het continu drie keer zo licht als in Nederland. Elk etmaal, elk seizoen. Ik heb nooit gemerkt dat het tot minder dips, stress en katers heeft geleid. Of tot een ondraaglijke energie.

Toch gelooft iedereen in het genezend effect, op de ambtenaren van Utrecht na. Door heel Utrecht hangen de lampen van Pyke Koch, in de wandeling ‘lichtemmers’ genaamd. Forse en zonder meer energieke lampen.

Ook voor het vitrineglas van het stadhuis waarachter de ambtenaren van Burgerzaken zetelen, hangt zo’n lamp. Een vriend van me zag hoe een ambtenaar een laddertje beklom om één kant van de lamp af te dekken met oud karton en plakband.

Precies de kant waardoor de vlakbij zetelende ambtenaren werden bestraald met broodnodige gratis energie.

Dit is geen vandalisme, dit is een ontkenning van de tijdgeest.

Wie kust Burgerzaken wakker?

    • Gerrit Komrij